Wat een ingrijpend moment teweeg kan brengen. Niet alleen voor de persoon die dit moment meemaakt, ook zijn directe omgeving, familie en vrienden en even later ook voor de schil die daar weer omheen zit. Collega's en kennissen.
In die laatste schil zit ik bij Paul Clappers. Op het moment dat ik zijn moment binnen kreeg en las, dacht ik meteen dat niemand uit die schil, waaronder zijn werkomgeving, zou weten wat er werkelijk met Paul aan de hand was geweest dat jaar (2011). Ik ben geen directe collega van Paul, maar ik had hem voor het eerst uitgenodigd voor Mijnmoment omdat hij de nieuwe communitymanager was van Arnhem Dichtbij, de blog over Arnhem van Upstream waar ik veel mensen ken.
Dat je naar het ziekenhuis moet voor een onderzoek, dat daar iets uitkomt en dat er behandeld gaat worden, oké, maar dat geconstateerd wordt dat je kanker hebt en je zo snel mogelijk de tumor uit je lijf wilt hebben... dat was bij die mensen in zijn directe omgeving niet bekend - de mensen die ik ook ken, van Arnhem Dichtbij en Upstream.
Paul heeft me een kort moment met zijn verhaal uit evenwicht gebracht. Een ontwapenend open verhaal waarin hij de kracht van kwetsbaarheid liet zien. Paul schreef niet alleen over kanker, al moeilijk genoeg, maar specifiek en zonder er omheen te draaien over teelbalkanker, niet zomaar een vorm van kanker waar je snel over praat. Ik heb een seconde gedacht om Paul terug te mailen met de vraag of hij werkelijk wilde dat 'iedereen' zou weten dat hij teelbalkanker had gehad. Maar wie ben ik om te twijfelen aan het eigen echte verhaal van Paul, zonder moeilijk te doen over wat dan ook. Dus ik mailde niet terug, en plaatste zijn verhaal.
En ik wist dat die openheid voor veel meelevende reacties zou zorgen. En waar Paul ook weer veel steun aan zou hebben.
Voor mij heeft dit ingrijpende moment in zijn leven en het delen van dit verhaal ervoor gezorgd dat ik Paul met zijn openheid enorm als mens ben gaan waarderen. En ik ben vast niet de enige.
http://www.mijnmoment.com/paul-clappers/2011
