vrijdag, 27 december 2013 20:00

Martijn Standaart

Martijn Standaart Foto: Jan Willem Devenster Fotografie

Mijn vader, ik ken geen prettiger en sociaal persoon zoals hij,  jarenlang haalde ik hem ’s ochtends op met de auto (hij had een fobie met autorijden) en reden we naar Breda, waar hij werkte bij Princess en ik bij een uitgever die een titel voor de horeca uitgaf. ’s Avonds in de auto vertelden we honderduit over wat we die dag allemaal hadden meegemaakt. En ook als hij niet meereed maar in Hong Kong zat, gemiddeld toch zo’n 100 dagen per jaar, belde we elkaar.  Een aantal jaar geleden begonnen zijn gezondheidsklachten , een zwakke hart spier, een lekkende hartklep, suikerziekte en zwakke nieren. Hartfalen noemde de cardiologen het, hartfalen? Daar hadden we nog nooit van gehoord! Dat het erg was bleek al snel toen we aan zijn bed stonden in het ziekenhuis in Breda,  met de hele familie en toen al afscheid van hem namen. 

Maar hij herstelde, miraculeus volgens de artsen, maar hij wist wel beter, die vechtlust, het nog lang niet willen opgeven, altijd maar doorgaan, zijn kinderen en kleinkinderen willen blijven zien, dat was de echte reden. Nadien bleven de klachten, medicijnen te over, de laatste periode zelfs meer dan 16 per dag, maar altijd positief blijven en blijven lachen. Ik heb zeer goede herinneringen aan de zomervakantie in 2011, we hadden mijn vader en moeder  uitgenodigd in een huis in Domburg, die hele week had hij geen pijn, voelde hij zich top, we gingen uit eten, dronken een biertje in de zon op het strand, achteraf gezien was dat zoals hij zei, de beste week qua gezondheid van de afgelopen 3 jaar.

Martijn Standaart vader en zoon

De  maanden daarna ging zijn gezondheid steeds verder achteruit, in het ziekenhuis van Gorinchem wisten de specialisten het ook niet echt meer, transport naar het Utrechts Medisch Centrum was een feit, een ziekenhuis met de beste specialisten van Nederland en gespecialiseerd in hartfalen. Maar ook daar was zijn gezondheid een soort puzzel, teveel klachten, alles wat er mis kan gaan ging mis. Totdat we op een dag gebeld werden, er was een mogelijkheid in Amsterdam en zelfs een steunhart, een nog als experiment bestaande techniek in Leiden behoorde tot de mogelijkheden .Dat bracht hoop, bij ons als familie maar met name bij mijn vader, zou het dan toch eens goed komen en hij  weer 'gewoon' kunnen leven?

Hij kreeg  longontsteking en gek genoeg was dat op dat moment zijn redding. Maar toen kwam toch het onverwachte bericht, wegens zijn slechte conditie waren beide opties, die tot een iets beter leven zou leiden, niet meer realiseerbaar. Dat was het omslagpunt,zijn laatste optie om nog voor te gaan was niet meer mogelijk. Het UMC was niet meer zijn plek, hij wilde terug naar 'huis' naar het ziekenhuis in Gorinchem. Terug in Gorinchem ging het snel slechter, de kracht was er uit, logisch als je laatste 'redmiddel' er niet meer is. Op vrijdagochtend werd ik tijdens een afspraak in Amsterdam opgebeld, of ik direct naar Gorinchem wilde komen, het is voorbij schoot er nu door ons hoofd. Dat klopte, met de familie rond zijn bed vocht hij nog voor wat hij waard was maar het mocht niet baten, het lichaam was op en na een gevecht van bijna 9 uur blies mijn vader zijn laatste adem uit.......

Geen pijn meer, geen ziekenhuis, geen onzekerheid....dit alles nu voorbij...we waren opgelucht en boos tegelijk. De avond ervoor hadden we nog goed gesproken en het ‘leven’ doorgenomen, vertelde hij me ook dat hij de afgelopen weken zo verschrikkelijk veel pijn had gehad. Niemand had daar iets van gemerkt, zo was hij niet, klagen bestond niet.

Op 13 januari 2012 is hij overleden, slechts 66 jaar geworden.

Ook al is het nu bijna 2 jaar geleden er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan hem denk, verdriet slijt,  de herinneringen worden steeds mooier. Ik koester dat…

Martijn Standaart NRC 1200

Ik ben Martijn Standaart (@MStandaart) 39 jaar en Commercieel Directeur bij NRC Media. Uitgever van oa NRC Handelsblad en nrc.next zowel print als digitaal. Geboren Rotterdammer, al vele jaren woonachtig in het pittoreske Sliedrecht. Getrouwd met Vicky en samen hebben we 3 kinderen, een zoon van 13 Yannick, een dochter van 11 Isolde en een zoon van 9 jaar Valentijn. Positief denken en ondernemend, zijn woorden waar ik me prettig bij voel. Voetbal, racefietsen en kickboksen zijn de sporten die ik graag volg.

linkedin.com/in/martijnstandaart

22607 views Laatst aangepast op vrijdag, 27 december 2013 21:51
Meer in deze categorie: « Erno Mijland Aartjan van Erkel »

9 reacties

  • Reactielink Huub Koch vrijdag, 27 december 2013 21:26 Geplaatst door Huub Koch

    Mooi verhaal Martijn over jullie proces. Herkenbaar.
    http://www.youtube.com/watch?v=NlRRzbGZQVA

    Rapporteren
  • Reactielink Jeroen Baak vrijdag, 27 december 2013 22:39 Geplaatst door Jeroen Baak

    Mooi moment en doeltreffend geschreven! Kracht is wat het uitstraalt. Mooi om te lezen. Mooie herinneringen als deze koesteren, laten je glimlachen en beseffen wat belangrijk is!

    Rapporteren
  • Reactielink herman poos zaterdag, 28 december 2013 00:07 Geplaatst door herman poos

    fijn om dit te mogen lezen Martijn. Het siert je en je vader zou (nee is) apetrots op je (zijn). #echtevaderzoonliefde

    Rapporteren
  • Reactielink Femke Dekker zaterdag, 28 december 2013 00:12 Geplaatst door Femke Dekker

    Jeetje Martijn, de tranen rollen over mijn wangen. Vooral (hoe vreemd misschien ook) de eerste zin hakt er in als een bom. Misschien omdat iedere ouder hoopt dat je kind je zo blijft zien. Dat is jouw vader mooi gelukt!

    Rapporteren
  • Reactielink Edwin de Groot zaterdag, 28 december 2013 00:25 Geplaatst door Edwin de Groot

    Kijkje in je privéleven met veel herkeningspunten, het raakte me.

    Rapporteren
  • Reactielink Romana van der Donk zaterdag, 28 december 2013 09:22 Geplaatst door Romana van der Donk

    Prachtig verhaal, hij was zo trots op zijn kinderen en kleinkinderen. ...
    Romana (Beatrixziekenhuis)

    Rapporteren
  • Reactielink Rien  en  Cisca  van  Bodegom zaterdag, 28 december 2013 09:53 Geplaatst door Rien en Cisca van Bodegom

    Lieve Martijn met tranen in mijn ogen jou verhaal zitten lezen zo mooi zo lief dat is vader zoon liefde ook wiij konden je vader erg goed en schrokken toen jaco ons kwam vertellen dat hij was overleden heel veel mooie herrinneringen kwamen boven vooral de leuke tijd in het vennebos en daarna de bb veel gelachen

    Lieve Martijn heel veel sterkte in deze moeilijke tijd

    Rapporteren
  • Reactielink Cor zaterdag, 28 december 2013 20:46 Geplaatst door Cor

    Mooi verhaal, hoe triest ook. Mocht je er wat aan hebben: http://www.mijnmoment.com/momenten/2011/item/594-cor-hospes

    Rapporteren
  • Reactielink Tony Kuiper zondag, 29 december 2013 15:58 Geplaatst door Tony Kuiper

    Hallo Martijn
    Via je moeder hoorde ik over het bericht op mijn moment, dat jij op de p.c.had gezet over
    het proces van je vader en hoe jij het beleefd
    hebt!Het deed me goed om dit te lezen en heb
    bewondering voor je openheid en je gevoelens die je laat zien.Ook de band met je vader die je had was heel closed! En hij was ook heel trots op jou!
    Heel begrijpelijk dat je hem nog steeds mist!
    Ook voor mij was hij een fijne broer en denk
    nog heel vaak aan hem.Sterkte Martijn en
    heel erg bedankt. Liefs Tony.

    Rapporteren

Laat een reactie achter

(*) velden zijn verplicht.