dinsdag, 27 december 2011 12:00

Elja Daae

Elja Daae, @elja1op1, frankwatching, #blogpraat

Mijn moment 2011

Hoe leuk mijn zakelijke leven ook is (zie onder), privémomenten waren toch nét iets belangrijker. Zoals de geboorte van mijn derde zoontje, Jamie, in juli dit jaar. Ter wereld gekomen op geheel Hollandse wijze, maar dus wel als Amerikaantje. En mijn oudste zoon Joshua ging naar Kindergarten. Jeetje. Ik vond het veel heftiger dan ik had verwacht. En hun broertje Tamás (3) in luier en hemd keihard ‘Jingle Bells’ zingend, dat was ook een hoogtepunt. #videomomentje

Ik ben toch, kortom, denk ik, vóór alles, in 2011 een trotse en dankbare moeder geweest. En een die heel happy is met de vader van die kinderen ;-)

Er waren ook veel, honderden, misschien wel duizenden, momenten waarop ik gewoon intens genoten heb van de mensen om me heen. Hier in de VS, op vakantie in Nederland, in Italië bij vrienden Cas & Anne die daar saffraanboeren werden (!).

Dan zakelijk... 2011 was eigenlijk het eerste jaar in mijn carrière dat ik het hele jaar iedere dag bezig was met mijn passies. Bloggen. Business development. Community. En meestal was dat voor Frankwatching. I live & breathe Frankwatching, kun je wel zeggen. En het was iedere dag weer genieten. Dat ik met een prachtige groep gelijkgestemden mag werken. En mag zijn wie ik ben. En dat dat dan precies is wat er nodig is. Wauw...

2011 bestond voor mij ook uit een reeks van momenten die leidde tot een nieuw inzicht. Vanaf de SOBcon-conferentie (aanrader!) in Chicago realiseerde ik me steeds meer wat ik wil, en wat me dwarszit in mijn bestaan als ZZP-er. Ik kan er namelijk niet goed mijn draai in vinden.

Conclusie: ik wil niet Elja Daae het Merk zijn. Een 1-vrouwsbedrijf zijn. Kleine stap voor de mensheid, MEGA-inzicht voor mij! Ik wil bijdragen, werken met teams, onderdeel-zijn-van. Bouwen. Tot bloei brengen.

Tsja. Dus eigenlijk moet HET zakelijke moment van 2011 nog komen, als het ware. In 2012.

En toen, toen had ik in de laatste maand van het jaar opeens met wat gezondheidsissues te kampen. Dat was heel raar. Opeens je eigen sterfelijkheid ervaren (zo’n vaart liep het gelukkig niet! Maar toch). En het onderstreept dat geluk, familie, gezondheid, vrienden zo belangrijk zijn. Cliché, he? Maar oh, zo waar.

Rest mij jou, lezer, en jou, Henk-Jan, ook een jaar vol passie te wensen in jullie zakelijke leven. En een hele hoop fijne privémomenten, in goede gezondheid met geliefden!

More in this category: « Harriët Kollen Cor Hospes »

12 comments

Leave a comment

(*) velden zijn verplicht.