woensdag 28 december 2011 21:57

Mylène Ragon

Mylène Ragon, oud-communitymanager Arnhem Dichtbij

7 januari 2012 vertrek ik samen met Loe voor onbepaalde tijd naar het buitenland. We laten ons huis, onze familie en vrienden, onze banen, ons leven in Nederland achter om aan de andere kant van de wereld op ontdekkingsreis te gaan.

In 2011 heb ik het leven van een aantal jongeren veranderd. Jongeren die al jaren geen school meer van binnen hebben gezien, jongeren die niet verder dan hun eigen buurt komen, jongeren die vergeten lijken te zijn door de maatschappij. Als trajectbegeleider gaf ik deze meiden en jongens houvast en moed. Zij hadden zich opgegeven voor de Buzinezzclub; een leerwerktraject waar zij een eigen onderneming leren oprichten. Met coaching, workshops en stage maken zij hun droom waar: hun toekomst komt daardoor elke week een stapje dichterbij. Zij hebben gehuild, zij zijn boos geweest en zagen het af en toe absoluut niet meer zitten. Maar hun onverwoestbare doorzettingsvermogen en overlevingsdrang hebben ervoor gezorgd dat zij terug naar school zijn gegaan, die baan hebben gevonden of die eigen zaak zijn gestart. Zij hebben voor mijn neus hun leven veranderd.

Maar in 2011 heb ik iets in gang gezet. En een enterknop indrukken was nog nooit zo eng geweest. Terwijl ik dagelijks die knop op het toetsenbord van mijn laptop aanraak. Die knop zou alles veranderen, daarna zou alles anders zijn. Met een kloppend hart in mijn keel, terwijl de zenuwen door mijn lijf gierden, hield ik met één hand de hand van Loe vast. Ik keek naar buiten. Naar de tuin, naar ons huis.

Samen legden wij onze vingers op de enterknop. Ik keek hem in de ogen; een traan rolde over mijn wang. Gaan wij dit echt doen? vroeg ik hem. Met een korte knik gaf hij antwoord. Het bevestigingsscherm kwam in beeld. Als een bliksemschicht trof het geluk en het verdriet ons tegelijkertijd. “Nu kunnen we niet meer terug” .

We gaven elkaar een kus en de traan viel in mijn schoot.

7 januari 2012 vertrek ik samen met Loe voor onbepaalde tijd naar het buitenland. We laten ons huis, onze familie en vrienden, onze banen, ons leven in Nederland achter om aan de andere kant van de wereld op ontdekkingsreis te gaan. In 2012 maak ik mijn droom waar...

Mylene en Loe 980

Meer in deze categorie: « Hermannus Stegeman Emile Peters »

2 reacties

  • Reactielink anna-maria donderdag 29 december 2011 00:05 Geplaatst door anna-maria

    heftig... en goede beslissing. Meer wijsheid wacht op je...

    Rapporteren
  • Reactielink René Wouters vrijdag 30 december 2011 16:35 Geplaatst door René Wouters

    Tja, ik vraag me af of je deze reactie nog kunt lezen, Mylène ;-)
    Je besluit te vertrekken heeft me wel verrast maar begrijp het ook wel....Ik wens jou en je vriend een heel plezierige tijd toe in den vreemde en hoop toch regelmatig van je te horen via twitter en/of Facebook.
    Het ga je goed!

    Rapporteren

Laat een reactie achter

(*) velden zijn verplicht.