donderdag, 29 december 2011 10:00

Jan Willem Alphenaar

Jan Willem Alphenaar, spreker en schrijver

2011 wat een jaar.

Ik ben nog druk doende het jaar te beleven en te verwerken. Een jaar met veel hoogtepunten en ook dieptepunten.

Dieptepunt – mijn vrouw.

Mijn vrouw is al zes jaar mijn steun en toeverlaat. Ze heeft me leren kennen tijdens mijn faillissement en is er vanaf dat moment altijd voor me geweest. Ze heeft me door diepe dalen getrokken (ontslag, werkeloosheid) en me gesteund bij allerlei ontwikkelingen (start carrière als spreker, DSBTheMovie, nieuwe eigen bedrijf).

Zonder haar was ik nu niet geweest wat en waar ik nu ben, een stabiel, positief, vrijdenkend mens die alles aankan en aandurft. Bij alles wat ik deed zorgde zij voor mijn stabiele home-base, waar alles geregeld was. Daarnaast had ze een drukke baan als projectleider voor een nieuw internationaal ICT project bij de organisatie waar ze werkt. Door een aan een eerder ongeluk overgehouden whiplash werkte zij normaal 32 uur. De andere uren had ze nodig om te rusten. Maar door het project was ze sinds 2010 bijna verplicht 50 uur of meer te werken. En dat heeft gevolgen gehad.

Jan Willem trouwdag

In mei dit jaar genoten we van een weekje vakantie op Mallorca. De weken ervoor had ze al vaak pijn in haar heupen, hetgeen wij toedichtten aan de Whiplash. Maar tijdens de vakantie was er een moment aan het zwembad dat de pijn te erg werd. Ze was niet meer in staat om zelf om te draaien en ze had tranen in haar ogen van de pijn. Dit was niet goed. Hier was iets mis.

Bij terugkomst in Nederland hebben we meteen de huisarts benaderd. We zijn doorverwezen naar een reumatoloog omdat de pijn nu ook in armen en schouders zat. 20 juli kregen we de uitslag. Mijn vrouw heeft geen reuma maar Fybromyalgie. Om het even kort uit te leggen, Fybromyalgie is een vorm van weke delen (spieren, weefsels) reuma, waarbij de patiënt chronische pijn heeft. Het is een ziekte die vooralsnog geen medicijn en behandeling kent. In het geval van mijn vrouw houdt dit in dat zij dag en nacht pijn heeft. Dit breekt je energieniveau enorm af en bij haar houdt dat in dat ze nog maar 40% van haar normale energie heeft. Ze werkt nog parttime (5 ochtenden) en moet daarna gewoon slapen. In januari starten we (zo lang moet je wachten in Nederland) bij een revalidatiecentrum voor een traject waarbij ze leert om te gaan met de pijn. Een traject van 5 maanden, tot die tijd is ze grootverbruiker van paracetamol. Ik vind het vreselijk om dit te moeten aanschouwen. Ik heb mijn leven direct voor haar aangepast en ik zorg nu voor haar voor de stabiele home-base. Los van strijken (dat lukt nog niet goed) ben ik nu een volleerd huisman. Ik wil haar door dit dal trekken. Of zoals we 20 juni 2009 tegen elkaar zeiden, In voor en tegenspoed.

Hoogtepunt – Publiek

Als spreker en blogger is er een heel belangrijke groep mensen, publiek. Publiek maakt dat je jezelf steeds verder verbeterd. Dat je steeds weer uit het beste uit jezelf wilt halen. Dat is elke keer weer een hoogtepunt op zichzelf. Hoogtepunten die ik in 2012 weer zeer regelmatig wil ervaren.

More in this category: « Jöran Maaswinkel Bas Boerman »

13 comments

Leave a comment

(*) velden zijn verplicht.