donderdag, 29 december 2011 13:00

Jeroen Mirck

Jeroen Mirck, journalist

Andere ex, andere vakantie, andere werkgever, andere verkiezingen... maar verder klopt het wel zo ongeveer. Hup, klaar!

De laatste week van het jaar is aangebroken, dus hoog tijd om terug te blikken en goede voornemens te maken. Ho wacht, dat kan ook anders! Vergeet alsjeblieft die goede voornemens, want over een jaar moet je toch constateren dat je ze niet hebt waargemaakt. Kijk liever wat je het afgelopen jaar wél hebt weten te realiseren en trek er lessen uit voor het jaar dat komt.

Gelukkig is er op zo’n moment altijd Henk-Jan, alias Punkmedia. Elk jaar stuurt hij een mailtje met de vraag om mee te doen aan #mijnmoment, zijn jaarlijkse serie waarin hij zijn netwerk (“zeg maar mijn top-100 van lieve mensen, jij dus”) vraagt om een mooi verhaal te schrijven over hun belangrijkste moment van het afgelopen jaar. “Geen jaaroverzichten toesturen, maar echt een tekst over ‘jouw moment’.” En, ook heel erg Henk-Jannerig: “Komt goed.”

Het eerste wat ik deed na het lezen van Henk-Jans mail, was het raadplegen van mijn bijdrage uit 2010. Welnu, Henk-Jan: met een paar kleine aanpassingen kun je die tekst moeiteloos herplaatsen. Andere ex, andere vakantie, andere werkgever, andere verkiezingen... maar verder klopt het wel zo ongeveer. Hup, klaar!

Hmmm, misschien is dat toch een beetje lui van me. Het jaar 2011 zat namelijk vol bijzondere momenten. Zo pakte ik het hardlopen weer serieus op en deed voor het eerst sinds bijna tien jaar mee aan een grote hardloopwedstrijd. Bij dit debuut op de Dam Tot Damloop verbaasde ik mezelf met een gemiddelde snelheid van bijna 14 km/u over een afstand van tien mijlen. En dat in de stromende regen. Vooruit, dan toch een goed voornemen: in 2012 loop ik de Damloop opnieuw, hopelijk met beter weer en een nog snellere tijd.

Jeroen Mirck Dutchbloggies
Foto: Milo Vermeulen

Verschillende bijzondere momenten in 2011 hadden met bloggen te maken. Zo begroeven we in januari de Dutch Bloggies. Hoewel er altijd kritiek is geweest op deze blogprijs (maar nu geldt: over de doden niets dan goeds), was dit slotfeest toch een memorabele avond. Alle genomineerden voor de afscheidsprijs Blogger van het Decennium waren er, dus zelfs jeugdheld Wim de Bie. Hoe anders was dat vier jaar eerder, toen Henk-Jan en ik allebei aanwezig waren bij de toenmalige uitreiking, maar winnaar ‘Bieslog’ schitterde door afwezigheid. Ditmaal was ik de juryvoorzitter en reikte de prijs uit aan Rutger Castricum, die hem zou doorgeven aan zijn baas bij PowNed, Dominique Weesie. Een prijs voor GeenStijl; het bleef nog lang onrustig in Den Haag.

Een ander bijzonder blogmoment: de foto van mijn rode IKEA-kastje (inmiddels een klassieker op datzelfde GeenStijl) haalde het museum. Foam exposeerde hem op de projectlocatie West Side Stories, in mijn eigen Amsterdamse stadsdeel Nieuw-West. Mijn museumdebuut.

Maar #mijnmoment van 2011 was toch echt het 10-jarig jubileum als blogger dat ik op 30 juli 2011 beleefde. Een kwart van mijn leven, want ik vierde dit jaar eveneens mijn veertigste verjaardag. Over mijlpalen gesproken. Bloggen is een manier om je leven te ordenen. Zeker bij een jaarterugblik blijkt het een onmisbare bron, maar het is meer. Om filosofe Hannah Ahrend te parafraseren: in de chaotische oceaan die ons leven is, hebben we behoefte aan eilandjes van voorspelbaarheid. Mijn blog is zo’n ordescheppend eiland, al tien jaar lang.

Natuurlijk, er waren nog veel meer momenten vermeldenswaardig. Ik had het ook over die ex of die werkgever kunnen hebben, maar het verleden moet je soms laten rusten. “There’s a bit of magic in everything, and then some loss to even things out”, betoogde Lou Reed ooit op Magic and Loss. En de politiek? Die is al vaak genoeg besproken. Door mij, in de media en aan de borreltafels. Dat je er zelf een speelbal van kunt worden, merkte ik dankzij een dodenlijst en de ophef over een geweldsincident waar ik slachtoffer van werd. Dat had ik als D66′er gewoon verdiend, betoogden weirdo’s die me niet kenden. Speciaal voor hen citeer ik Peter R. de Vries, uit een veelbesproken tv-interview eerder dit jaar: “Imago is meestal dat wat je niet bent.”

En nu op naar 2012. Het jaar van nieuwe uitdagingen en nieuwe liefde. Het jaar dat ik mijn eerste boek hoop te publiceren. Het jaar dat meer voor me in petto zal hebben dan ik nu kan voorspellen. Nieuwe oceanen, nieuwe eilanden.

More in this category: « René Smit René Wouters »

1 comment

Leave a comment

(*) velden zijn verplicht.