vrijdag, 30 december 2011 21:30

Ton Verlind

Ton Verlind, journalist

Het mooiste moment van 2011? Moeilijk vast te stellen. In persoonlijk opzicht was 2011 een aaneenschakeling van dingen, die de moeite waard zijn.

Harmonie in het priveleven: dat is eigenlijk de basis van alles. Het geeft de kracht om nieuwe dingen te ondernemen, risico’s onder ogen te zien en aan te gaan en steeds weer te reiken naar eindeloze verten. Wil je vooruitkomen, dan moet je immers bewegen. Het zoeken van nieuwe uitdagingen houdt wat mij betreft nooit op. Het is fantastisch te worden omgeven door een echtgenote en ook kinderen, die dat begrijpen en het je ook gunnen. Omgekeerd is het een enorme stimulans om de geliefden in mijn omgeving te helpen hun dromen te verwezenlijken. Dat is de kern van het leven.

Als ik naar een mooi moment buiten mijn eigen wereld moet zoeken, dan is het dat Jaap van Zweden kortgeleden werd uitgeroepen tot dirigent van het jaar. Ben ik een fanatiek volger van Jaap? Nee. Maar ik raakte toch ontroerd, dat hem deze eer te beurt viel, omdat ik het zo goed kon begrijpen. Ik schiet niet gauw vol, maar ik voelde het achter mijn ogen branden, toen ik me de impact van dat nieuws realiseerde. Ik gunde het hem zo! Deze bescheiden Nederlander, die in stilte werkt aan onovertroffen kwaliteit. Een empathisch en sympathiek man die zijn doelen realiseert zonder kapsones. Van zulke mensen zouden we er wel meer kunnen hebben. Bij wie het gaat om de inhoud en minder om de vorm. Ik dacht dat ook Johan Derksen, de voetbalcommentator, zo’n authentiek persoonlijkheid was en daarom was ik blij met het feit dat hij met zijn programma De Televizier Ring won. Hij heeft het weer verpest door mee te doen aan die vreselijke reclame. Niks authentiek, gewoon een cynische opportunist en dan ook nog in het verkeerde jasje. Het laat de ster van Jaap van Zweden wat mij betreft alleen maar harder stralen. Ik zou best een beetje Jaap van Zweden willen zijn.

1 Reactie

  • Reactielink John Knappers zaterdag, 31 december 2011 04:13 Geplaatst door John Knappers

    Ton, ik kan me helemaal vinden in je verhaal.
    En dat komt nu niet omdat ik altijd een beetje trots ben als ik een oud Norbertaan (Nortbertuscollege uit Roosendaal, voor de outsiders) als bekende Nederlander zie verschijnen.
    Maf is dat toch eigenlijk hè!
    Je maakt mooie dingen Ton.
    Groet!

    Rapporteren

Laat een reactie achter

(*) velden zijn verplicht.