zaterdag, 31 december 2011 02:00

Henk-Jan Winkeldermaat

Henk-Jan Winkeldermaat, Punkmedia

Dit is het moment dat ik voor het eerst zelf meedoe met m'n eigen initiatief. Sinds de start van 'mijnmoment' in 2003 (toen het nog magic moments heette) heb ik nooit zelf mijn momenten van dat jaar gedeeld. Waarom niet? Ik heb geen idee. Maar het is net of dit ding dit jaar goed geland is. Iedereen doet weer mee, en meer mensen haken aan. Ik vind het opmerkelijk dat iedereen het zo'n eer vindt om in deze lijst te staan. Wie ben ik dan wel? Ik maak niet de verhalen, ik nodig alleen iedereen uit. Ik doe dat wel op mijn manier, dus persoonlijk (oké alleen de namen dan achter 'Hoi..., en de rest is copy - paste dat geef ik toe, maar toch... doe dat maar eens twee maal 80 keer), maar de rest is knip-en-plakwerk natuurlijk.

Anyway.

Ik heb twee momenten, één vader-zoon moment van 1 seconde met mijn vader als vader en ik als zoon. En een ander moment, het moment dat ik me realiseerde dat we naar de knoppen gaan als we zo doorgaan met z'n allen.

Lekker luchtig dus.

Vader-zoon moment. Ik lig onderuit op de bank met Joep tekenfilmpjes te kijken op de iPad. Mijn vader klopt ineens op ons zijraam. Dat kan, omdat je bij de voordeur bij dat zijraam kunt komen, en dat moet, omdat de bel bijna altijd stuk is. Maar goed, geheel onverwachts krijgen we bezoek van opa 'visjes' (ze hebben een vijver). Opa 'visjes' (spreek uit: vicious) is dit jaar 70 geworden, maar fietst op z'n hyperlichte Vitus Jan Janssen (racefiets) met gemak de 60 kilometer heen naar Arnhem en 60 kilometer weer terug naar Neede. Ook die dag.

Hij had twee vergeten treintjes van Joep in zijn lekkebandtasje onder z'n zadel, de reden om te gaan fietsen naar Arnhem. Opa zit een kwartier twee bananen weg te eten, veegt het zweet van z'n voorhoofd, staat weer op, pakt z'n fiets en is alweer buiten. "Nou, bel mama maar dat ik er aan kom. Doe je Monique de groeten?"

En voordat ik het weet rijdt ie de Apeldoornseweg weer naar boven.

Dan HET MOMENT. Ik kijk m'n vader na, ben trots dat ie nog zo vitaal is, wil vervolgens naar binnen gaan maar blijf toch nog even staan kijken. Let op, het luistert nogal nauw, dus in detail: m'n vader richt zich op, gooit z'n rechterhand in de lucht, zonder te kijken, draait zich een kwartslag om z'n as en ziet mij vervolgens terugzwaaien. Ik kom meteen in een staat van euforie, iets dat m'n vader absoluut niet heeft gedacht toen ie voorover gebogen zijn weg vervolgde. Die vanzelfsprekendheid in die 'blinde' zwaai, dat mijn vader er gewoon vanuit gaat dat ik er nog sta, en mijn beslissing nog niet naar binnen te gaan om 'm na te kijken, zorgen ervoor dat m'n hart een sprongetje van geluk maakt.

Het lijkt klein, maar voor mij was het groots. Iets symbolisch.

HJ Erik visser tweet

En dan m'n andere persoonlijke moment, noem 'm maar het zakelijke moment: het interview dat EénVandaag had met Jeremy Rifkin. In maart 2005 schreef ik in FZ, het vakblad waar ik toen hoofdredacteur van was een soort recensie over het boek De Waterstofeconomie van Jeremy Rifkin.

Begin 2005 zag ik bij VPRO's Noorderlicht een tweeluik documentaire over het 'opraken van onze fossiele energiebronnen' en het antwoord daarop van waterstof. Ik werd gedeprimeerd van het eerste deel van de tweeluik: het opraken van de brandstoffen, maar hoopvol van het tweede deel, de oplossing: waterstof. Jeremy Rifkin was weer de man die aan het woord kwam.

Kortom, het houdt me al een tijdje bezig, eigenlijk al sinds 1991 maar daarover een andere keer, dat leidt nu alleen maar af.

Dit jaar wees Erik Visser me in een tweet op 12 juni op een interview van EénVandaagmet met Rifkin, en een week later deed Rob Captijn hetzelfde met een tweet naar deze video. Naar het interview waarin Jeremy Rifkin het - zes jaar later - nog steeds heeft over hoe we met duurzame energie onze planeet toch nog zouden kunnen redden, door de number one cause of climate change: buildings, gebouwen, fabrieken die enorm veel energie slurpen en (CO2) uitstoten, om te vormen tot de redders. Door de gebouwen zo om te toveren dat ze energie opvangen (wind, zon, water, grondwarmte etc)...

Hj rob tweet

Het is een video van een halfuur. Plan even wanneer je 'm kunt kijken, wanneer je tijd hebt, want als je 'm eenmaal gaat afspelen wil je niet meer stoppen maar moet je 'm afkijken.

Ik denk dat ik de video nu al zeker 10 keer helemaal heb uitgekeken en op een zeker moment dacht ik: IK MOET WAT DOEN. Nu ik dit weet, kan ik wel weer video's gaan maken voor klanten, foto's schieten en doorgaan met m'n leven... maar Monique, zo kan het toch niet langer... met Monique de video ook samen gekeken.

Erik Visser ge-DM't. Erik, ik wil iets doen. Bas Boerman ge-DM't. Bas, kijk eerst deze video. Bas reageert dat ie 'm eerst alleen heeft bekeken en toen met Simone nog een keer. Bas doet mee... We maken plannen, we claimen een domein en we willen aan de slag. Bloggen om de wereld beter te maken. Met een prachtige blog die Bas gaat maken... En wordt ingevuld door mensen die goed willen doen.

Ik wil iedereen oproepen met aandacht te luisteren naar wat topeconoom Jeremy Rifkin zegt over onze toekomst. En als je vervolgens ook denkt dat je er iets mee wilt doen, neem dan met ons contact op.

Mail naar info@punkmedia.nl

Vergeet de economische crisis, de kredietcrisis...Griekenland, de euro... er komt een ecologische dictator aan die ervoor gaat zorgen dat 1 miljard mensen zich binnen 30 jaar moet gaan verplaatsen naar veiliger oorden. Dat lukt niet.

We zitten allemaal te slapen. We moeten wat doen!

More in this category: « Erwin Blom Petra de Boevere »

7 comments

Leave a comment

(*) velden zijn verplicht.