dinsdag 25 december 2012 17:00

Sanne Roemen

2012, het jaar dat ik emigreerde, liefdesforens werd en thuis kwam.

Eind 2011 besloot ik mijn huis in Haarlem te verkopen en naar Nijmegen te verkassen. Ik dacht dat ik tijd had. Maar binnen een week was het boven de vraagprijs verkocht. Gelukkig had mijn makelaar een ruime oplevertermijn onderhandeld. Zo geschiedde dat ik eind juni een huurflatje betrok, midden tussen Nijmegen centrum en mijn broer en zijn gezin in.

“Wherever I lay my hat, that’s my home”. Ik voel me makkelijk thuis. Zodra ik rust en stilte voor mezelf gecreëerd heb maakt het niet uit waar ik ben.

Verhuizen omdat het kán. Ongebonden en vrij als een vogel wilde ik bij mijn kersverse neefje en zijn ouders zijn. Tánte zijn! En in de buurt van een groeiende groep vrienden in die gezellige stad aan de Waal. En als je ziet hoe de huizenmarkt zich heeft ontwikkeld heb ik enorm gemazzeld.

Maar ik draai eromheen. MIJN moment van 2012. Spannend om te vertellen.

1994, ik was ondergedompeld in de Metal en Punk-scene. Had een platenlabel / boekingskantoor. Was (tour-)manager, studeerde af aan de Sociale Akademie als jongerenwerker (SPH). Had bijbaantjes bij Het Muziektheater en als kamermeisje in een hotel in Amsterdam. Ik was 24.

Mijn vriend. Een lieve getatoeëerde metalhead. We hadden ongelooflijk veel lol samen, deelden humor, muziek / film en boekensmaak. Hij was ouder dan ik. Hij wilde een gezinnetje, ik wilde de wereld verbeteren en geen (eigen) kinderen. Het ging zonder strijd -maar met verdriet- over tussen ons.

Ik realiseer me nu dat ik in mijn volgende relaties “the way he made me feel” zocht.

Via een gezamenlijke vriend bleef ik op de hoogte van zijn huwelijk, zijn verhuizing naar Enkhuizen, de geboorte van zijn zoon en dochter.

Met de opkomst van internet heb ik natuurlijk ge-Googled maar altijd zonder resultaat. Totdat eerder genoemde vriend mij afgelopen voorjaar achteloos het Facebook profiel van deze ex toonde. Bleek dat ik al die jaren zijn naam verkeerd heb geschreven.

Ik dacht: “even een kopje koffie om te zien hoe het nu met hem is”. Wat bleek: alles was er nog. De chemie, de aantrekkingskracht, de gedeelde passies, de humor. Iets heel stevigs bindt ons, een oer-gevoel van thuiskomen bij elkaar. “The way he made me feel” bleek THUIS te zijn. Ik zag het bij mijn verhuizing in mezelf, en later bij hem, in ons.

Hij is zijn haren kwijt, ik mijn wilde. Hij was al vier jaar gescheiden. Bij onze tweede afspraak vertelde hij me waar zijn prioriteiten liggen (bij de kinderen) en waar ik me niet mee mag bemoeien (met de kinderen). Ik vertelde hem de mijne en we gaven ons over aan elkaar.

Nu ben ik al een dik half jaar liefdesforens tussen Nijmegen en Enkhuizen. Geniet ik in Nijmegen van neef, broer, schoonzus, vrienden, rust en heerlijk kunnen werken. En in Enkhuizen van leuke dingen doen met zijn tweeën en met twee dolkomische slimme lieve stiefkinderen.

En weet ik hoe je zijn naam schrijft.

Sanne Roemen mijnman

12 reacties

  • Reactielink ReneS dinsdag 25 december 2012 22:31 Geplaatst door ReneS

    Vandaag schreef ik nog aan iemand:"If it comes back to you, it belongs to you....."

    Rapporteren
  • Reactielink christel mantel dinsdag 25 december 2012 22:54 Geplaatst door christel mantel

    Wat een mooi verhaal over de liefde op deze 1e kerstdag!
    Dank je voor het delen.

    Het versterkt mijn overtuiging: in 2013 laat ik de liefde toe in mijn leven.
    ik vind het nogal wat moed vragen namelijk. Ene kant risico van pijn. Andere kant risico dat ik oog in oog kom te staan met mijn schaduwkant.

    Dit soort verhalen geven kracht. TXS!
    Enjoy!
    kerstgroet (met volle buik..)
    Christel

    Rapporteren
  • Reactielink Ton Bil dinsdag 25 december 2012 23:30 Geplaatst door Ton Bil

    Dank voor dit liefdesverhaal - veel liefde in 2013 gewenst. En Christel alle moed.

    Rapporteren
  • Reactielink Jessica de Kok woensdag 26 december 2012 13:42 Geplaatst door Jessica de Kok

    hoe het pad ook loopt, uiteindelijk vindt het zijn weg

    Rapporteren
  • Reactielink Caryn woensdag 26 december 2012 14:20 Geplaatst door Caryn

    Mooi, wat goed zeg, die liefde

    Rapporteren
  • Reactielink Elja donderdag 27 december 2012 14:46 Geplaatst door Elja

    Ah, zo mooi, zo romantisch! Liefdesforens, prachtig woord. Big smile hier. :)

    Rapporteren
  • Reactielink Marian van den Assem donderdag 27 december 2012 18:06 Geplaatst door Marian van den Assem

    Mooi moment sanne. Prachtig verhaal ...love is a the guiding force. Ontroerend.
    Liefs van Marian van den Assem

    Rapporteren
  • Reactielink Hanneke donderdag 27 december 2012 18:24 Geplaatst door Hanneke

    Mooi om je verhaal hier terug te lezen Sanne. Love rules!

    Rapporteren
  • Reactielink René Wouters donderdag 27 december 2012 20:34 Geplaatst door René Wouters

    Ja, dat past bij jou en dus zit 't goed! Forens maar lekker verder...be happy!

    Rapporteren
  • Reactielink Steven M. Gort vrijdag 28 december 2012 12:29 Geplaatst door Steven M. Gort

    Zo'n echt verhaal. Integer en vol passie. Doet hier vreugdevol hopen. Dank voor het delen!

    Ik wens jullie samen een voorspoedig en liefdevol 2013.

    Rapporteren
  • Reactielink Ewout zaterdag 29 december 2012 17:59 Geplaatst door Ewout

    Mooi om het verleden en heden te zien gaan naar de toekomst.

    Mooi thuiskomen

    Rapporteren
  • Reactielink Sanne Roemen zaterdag 29 december 2012 21:18 Geplaatst door Sanne Roemen

    Ha jongens, ik kan eindelijk inloggen hier. Ik wil jullie bedanken voor de lieve mooie reacties!

    Rapporteren

Laat een reactie achter

(*) velden zijn verplicht.