vrijdag 28 december 2012 12:00

Marloes Lammers

Eind 2011 had ik me  voorgenomen om 2012 het jaar van ‘go with the flow’ te laten zijn. Geen grote veranderingen, geen onvervulbare wensen of dromen meer najagen maar gewoon met twee benen op de grond vaste wegen bewandelen. Hoe anders is het gegaan.

Een moment? Eentje? Een moment dat alle andere momenten laat verbleken? Het moment dat we het telefoontje kregen met de mededeling dat ons huis verkocht was? Of toch dat moment dat de deur van de grote vrachtwagen werd gesloten nadat mijn fiets er als laatste aan werd toegevoegd? Nee, alhoewel ze beide een nominatie verdienen was het moment toch voor het eerst ontwaken in het dorp waar ik ben opgegroeid, in de verte de schutterij horen aankomen en dan beseffen dat je thuisgekomen bent om echt nooit meer weg te gaan.

Marloes Lammerts schutterij

Nu, 6 maanden later kan ik mijn geluk nog steeds niet op. Ik geniet van elke dag. Ontmoetingen met vrienden van weleer zijn een feest. Kleine en grote geluksmomenten wisselen elkaar af. De zon zien opkomen bij Rolduc, de Abdij die mij zo dierbaar is. Dagelijks boemelen door het Limburgse heuvelland. De oude straatjes van Maastricht waar de historie vanaf lijkt te druipen. Het Bourgondische leven, om 12 uur het Angelus horen luiden, de zingende taal die overal aanwezig is. Elk gewenst moment een bezoekje brengen aan het graf van ouders en grootouders gewoon omdat het kan. Te veel om op te noemen.

Inmiddels heb ik op mijn nieuwe werkplek ook aardig mijn draai gevonden. De werkzaamheden verschillen niet zo veel, alleen de branche is een andere. Minder online georiënteerd maar dat ervaar ik niet als onprettig. Het geeft in ieder geval iets meer rust, terwijl een paar nieuwe taken uitdagen meer uit mezelf te halen. Zo blijf ik groeien.

Voor het volgende jaar maak ik geen plannen, ik heb ook geen wensen die ik nog in vervulling zou willen laten gaan. Goede voornemens? Hooguit om te blijven genieten van elk moment omdat je nooit weet wat de morgen voor je in petto heeft.

Meer in deze categorie: « Harmke Oudenampsen Peter Becker »

9 reacties

  • Reactielink Thea Hermans vrijdag 28 december 2012 12:17 Geplaatst door Thea Hermans

    Fain, meëdje, sjün um tse huëre wie jót ut diech jeet.

    Rapporteren
  • Reactielink Hans vrijdag 28 december 2012 12:27 Geplaatst door Hans

    Dit is een tekst die ultiem geluk straalt, jouw geluk!!
    Hans

    Rapporteren
  • Reactielink Kees Crone vrijdag 28 december 2012 12:44 Geplaatst door Kees Crone

    Ik mis je, Marloes.

    Rapporteren
  • Reactielink René Wouters vrijdag 28 december 2012 13:13 Geplaatst door René Wouters

    Uit het oog....maar niet uit 't hart! Ik volg je op de voet en ben blij dat je 't daar in Limburg zo naar de zin hebt!

    Rapporteren
  • Reactielink Marloes vrijdag 28 december 2012 13:40 Geplaatst door Marloes

    @Thea, ut jeet nuus boave de ege hemet.

    @Hans, zo ervaar ik dat ook

    @Kees, lief, dank je wel..ik ga je vast binnenkort weer een keertje zien.

    @Rene, precies...en Limburg is dichterbij dan menigeen denkt..:)

    Rapporteren
  • Reactielink Jöran vrijdag 28 december 2012 15:05 Geplaatst door Jöran

    Heerlijk beschreven en fijn dat je daar zo op je plek zit

    Rapporteren
  • Reactielink Hendrik vrijdag 28 december 2012 20:29 Geplaatst door Hendrik

    Welkom Thuis :)

    Rapporteren
  • Reactielink Sara LS vrijdag 28 december 2012 22:12 Geplaatst door Sara LS

    Blij voor je!

    Rapporteren
  • Reactielink Marco Derksen zaterdag 29 december 2012 19:41 Geplaatst door Marco Derksen

    We missen je enorm in Arnhem maar het is prachtig om te zien dat je met volle teugen geniet van Limburg. Wens jou en Coen een heel mooi 2013!

    Rapporteren

Laat een reactie achter

(*) velden zijn verplicht.