zaterdag, 29 december 2012 11:00

Erik Visser

Ik leef nog en tel mijn zegeningen, zoals mijn o zo dierbare oma dat altijd zei. Maar ik ben kapot, leeg, op. 2012 is met stip het zwaarste jaar uit mijn leven. Het was zandkastelen bouwen in de branding midden in een gierende storm.

En nu hang ik daar als die koordanser, bungelend aan zijn (levens)draad. Die niets liever doet dan dansen maar niet meer weet hoe hij zich weer op kan trekken. De vonk is er nog steeds. De vonk die kansen ziet, ambities heeft, wil strijden voor idealen, droomt en gelooft in een betere en eerlijkere wereld. Maar de brandstof voor ontbranding ontbreekt. Heb alles op moeten maken dit jaar en heb werkelijk geen idee hoe weer te tanken.

Ik heb hele verhalen in mij. Vol met onderwijs, rechten van het kind, onrecht, onkunde, schaamte & gewetenloosheid en de technocratie waarin wij leven. Maar het zuigt dat laatste restje uit mij. Misschien dat dat ooit nog zijn plek vindt op mijn blog maar ik betwijfel het. Ik wil vooruit kijken en hopen dat 2013 kalmer en zonniger is.

Dus koester ik het kleine geluk en probeer trots te zijn dat ik daar toch voorwaarden voor heb kunnen creƫeren al heb ik het bij de helsdeuren weg moeten slepen. Ik ben rijk.

More in this category: « Karlien Haar Els ten Napel »

10 comments

Leave a comment

(*) velden zijn verplicht.