zondag 30 december 2012 20:00

Nynke de Jong

Mijn moment van 2012!

Zakelijk:

Zakelijk? Dat klinkt zo... volwassen en driedeliggrijzerig. Maar enfin. Zakelijk dus. Het ging lekker in 2012. Ik begon als columnist bij nrc next, schreef mijn tweede boek (Vrouw kijkt Sport) en hobbelde de hele zomer van hot naar her om over dat werk te praten. Het was allemaal ontzettend gaaf. Vooral de uitnodiging om gast te zijn in de Avondetappe, bij Mart Smeets. Ik leek die dagen wel een kleuter: op bezoek bij het gaafste sportevenement dat ik ken, te gast in het programma dat al jaren mijn zomer kleurt. Ik bleef maar stuiteren. En ja, als je daar dan aan tafel zit, en je proost met de andere gasten en hoort het 'Buenos noches mi amor' van Dalida, dat was wel wat. Ik kon alleen maar aan mijn broers denken, die op dat moment waarschijnlijk groen van jaloezie en trots als een aap met zeven lullen voor de televisie zouden zitten.

En privé?

Ik leerde dat het niet erg is dat je zo nu en dan op iemand moet leunen. Dat je niet altijd stoer en sterk en alles zelf hoeft te doen. Dat was wel de beste les van het jaar.

Ik slingerde mezelf een beetje heen en weer dit jaar. En zo kwam ik in september ook naar de Tour for Life, een fietstocht waarbij mensen in acht dagen van Italië naar Nederland fietsen voor Artsen zonder Grenzen. Ik zou een etappe meefietsen, als lid van de Bikewriters, een collectief van fietsende schrijvers en schrijvende fietsers. Ik ging er naartoe maar ik wilde eigenlijk niet. Mijn hart lag nog behoorlijk in de poeier en ik was moe van een hele zomer heen en weer rennen. Maar beloofd is beloofd, dus ik ging. En tijdens de etappe door de Jura gebeurde het:

Ik fietste langs een schitterend meer. Er fietsten zevenhonderd mensen mee, maar op de één of andere manier fietste ik op dat moment even alleen. Ik zag het meer en de kerktorens en de koeien met bellen om hun nek. En ik dacht: potverdomme, wat heb ik toch een gaaf leven.

NynkeTourforLife

Dat hart lag misschien in de poeier, maar ik was belachelijk gelukkig. Die dag fietste ik ook een stukje naast een andere Bikewriter, Tom. Hij maakte deze vreselijk lelijke foto. En later die dag kusten we. En dat zijn we blijven doen, dat zoenen. En volgend jaar fietsen we de Tour for Life allebei helemaal.

Die dag in augustus was de gaafste dag van het jaar. (Al was de dag waarop mijn nichtje Elin werd geboren ook fantastisch.) En ik moet zeggen dat de dag in oktober dat ik eindelijk de tl-buis in de badkamer verving waardoor we nu nooit meer hoeven douchen bij schemerlamplicht, óók een schitterende dag was. Echt. Schitterend moment. Al dat licht. Man, je weet niet wat je meemaakt.

Voor 2013 hoop ik mooie schrijfklussen, veel fietsen en veel mooie dagen met mijn gave vrienden en familie. Dat was het wel. Meer hoef ik niet.

Gelukkig nieuwjaar allen!

Meer in deze categorie: « Martijn Kriens Josje Feller »

5 reacties

Laat een reactie achter

(*) velden zijn verplicht.