maandag, 31 december 2012 10:00

Josje Feller

Vervelende complimentjes

In januari ging ik een lang weekend naar het Boost Your Business weekend in De Berghut in Oostenrijk. Op mijn 22e (nu 24) heb ik samen met mijn lief Vrouw&Passie Magazine opgezet; zonder budget of ervaring en ik merkte dat het tijd was om ‘mijn business te boosten’. Tijdens het weekend kreeg ik continue complimenten van de lieve mensen daar die het zo knap vonden dat ik een eigen magazine had, op mijn 17e ondernemer was geworden, op mijn 19e de houtfabriek van mijn vader in Litouwen had overgenomen toen hij overleed en ook nog op mijn 21e moeder was geworden.

Ik kwam erachter dat ik me geen houding wist te geven door die complimenten en dat ik het eigenlijk heel vervelend vond. Dit was gewoon wie ik was, wilde lekker onopvallend mezelf blijven en juist werken aan de toekomst. Tegelijkertijd vond ik het stom van mezelf dat ik de complimenten niet gewoon kon ontvangen. Wat suf, het zat me echt dwars.

Totdat twee bijzondere mensen tegen mij zeiden: je moet je verhaal gaan vertellen, het podium op, net zoals ons. Bij het idee alleen al kreeg ik een rood hoofd en plakhandjes. Ik? En wat ga ik dan zeggen? Maar na het weekend hadden ze me overtuigd en een paar weken later werd ik gebeld of ik het podium op wilde.

Mijn moment

Mijn moment was toen ik voor het eerst mijn verhaal vertelde bij Stand Up Inspiration. Eigenlijk was het heel leuk en het klopte. Ja, met rood hoofd en zenuwen. Inmiddels heb ik afgelopen jaar zo’n 30 keer op een podium gestaan en elke keer gebeurt er hetzelfde: ik word overspoeld door complimentjes en lieve reacties. En iedere keer voelt dat weer raar. Tot een paar weken geleden. Ik weet nu waarom ik mijn verhaal vertel (naast het feit dat ik inmiddels door heb dat mensen er veel mee kunnen). Ik ben zo. Dit ben ik en ik kan anderen daarmee helpen. En zo is het bedoeld; dat je vanuit je eigen, pure zelf zijn, kunt doen wat je echt wilt. Ja, ik ben nou eenmaal een idealist en inderdaad 'anders' dan de meeste van mijn leeftijd. En ja, ik denk dat we de wereld met elkaar veranderen als we allemaal gaan doen wat we écht willen doen. Dat is geen businessmodel; dat is wie ik ben en dat mag er nu gewoon zijn. Sinds dit inzicht is er rust en is ieder compliment een motivatie om nog meer mensen in te laten zien dat je nu gewoon moet gaan doen wat je écht wilt.

Ik hou ook vooral van vooruitkijken. In 2013 komt mijn boek uit, zet ik een soort bank op voor mensen die geld nodig hebben om hun dromen waar te maken (om zo samen te ontdekken dat je vaak zonder geld ook veel kunt doen) en ga ik mijn droom om een woonboerderij te verbouwen en een soort co-creatieplek van te maken om dingen mogelijk te maken met elkaar, met de wereld delen.

More in this category: « Nynke de Jong Marc Dubach »

10 comments

Leave a comment

(*) velden zijn verplicht.