zaterdag, 28 december 2013 19:00

Richard Kok

27 oktober 2013. Vanuit een lichte slaap ontwaak ik. Het is iets over zeven. Ik heb de nacht doorgebracht in een stoel, zoals ik dat de laatste weken vaker heb gedaan in de nacht van zaterdag tot zondag. Het is anders dan die keren daarvoor. Je voelt het, ondanks het gebroken gevoel van een nagenoeg slapeloze nacht.

Met mijn moeder drink ik een bak Senseo-koffie. Niet lekker, wel effectief. Op dat moment besef ik nog niet dat het een ingrijpende dag wordt. De meest ingrijpende van het jaar. Na een broodje kaas arriveert de medewerker van de thuiszorg. Ze doet haar vakkundige ding, net als al die dagen daarvoor. Mijn zus arriveert om me af te lossen. Voordat ik huiswaarts keer, nemen we nog even wat adreslijsten door. Alles is goed voorbereid, concluderen we kil.

Tegen de middag rijd ik naar huis. Mijn vriendin adviseert me om met mijn zoon naar Vitesse te gaan. Een beetje afleiding. Goed plan en we zitten om 16.30 uur in het stadion. Bij thuiskomst val ik middenin Studio Sport waarna ik nog even mijn broer bel om te vragen hoe het vanmiddag ging. De situatie blijkt onveranderd. Het is dan kwart voor negen. Om kwart over negen belt mijn zus. Ze brengt me de boodschap die er aan zat te komen, maar hard is vanwege de onomkeerbaarheid en het enigszins onverwachte moment. Ik maak mijn eerste serieuze hobbel in mijn leven.

Mijn vader overlijdt op 75-jarige leeftijd.


Richard Kok is communitymanager van Misset Horeca en woont met vriendin Sandra en twee kids Ivar (8) en Mirre (5)  in Doesburg. Runt in zijn woonplaats het hyperlokale platform DoesburgDirect.nl. Is gek op nieuwe internetdingetjes - zeker in relatie met journalistiek/uitgeven - en speelt graag een potje voetbal met zijn vrienden. Komt gevoelsmatig te weinig toe aan zijn 'to do inspiration list' en werkt graag samen met positief ingestelde mensen.

More in this category: « Laura Babeliowsky Robbie Veldwijk »

11 comments

Leave a comment

(*) velden zijn verplicht.