zaterdag, 28 december 2013 22:00

Heleen Moes

De zon die door het open raam naar binnen schijnt, vogels fluiten vrolijk hun lied en ik zit aan mijn bureau.

In een zojuist opgeruimd kantoor, aan een bijna leeg bureau. Voor mij is zo'n radicale opruimactie van het kantoor een signaal dat er weer verandering gaande is. Dat er ergens naar toe gewerkt wordt, alleen weet ik als ik er mee bezig ben vaak nog niet wat.

Voor me ligt een vel papier. Geen blauwe lijnen dit keer waarop ik moet schrijven. Ik neem geen pen waarmee ik woorden moet produceren. Nee, dit is anders, het voelt anders, het ís anders.

Een leeg vel zonder lijntjes, zonder kaders waarbinnen ik moet blijven. Gewoon een leeg vel. Ik pak gekleurde stiften en voel de vrijheid om te creëren wat ik wil. Wat ík wil.

Er is ruimte voor vrije vormen. Het is tijd voor vrij, voor onafhankelijk, niet gestuurd door familie ('zou je dat nu wel doen?'), niet gestuurd door vrienden ('jeetje, ik zou dat écht niet durven, weet je het zeker?'), niet gestuurd door m'n geliefde ('zullen we anders eerst dit doen, dan kan dat later nog wel als dit lukt').

Vrijheid, ruimte, eigen keuzes, mogelijkheden die ik heb verworven door de keuzes die ik maak. Keuzes gemaakt zonder expliciet doel, niets meer dan alleen doen wat goed voelt.

Zoekend naar mijn eigen geluid, niet naar wat men graag hoort. Zoekend naar mijn eigen kunnen, mijn DNA, niet naar het gewenste patroon. Zoekend naar waar ik gelukkig van word, niet naar wat goed is in de ogen van een ander. Zoekend naar wat ik de wereld te bieden heb, niet naar het beantwoorden van de vraag van de ander. Zoekend naar de rode draad die de keuzes verbindt. Zoekend naar mijn invulling voor dat lege vel.

De zon schijnt door de ramen en ik hoor vogels buiten. Het papier op mijn bureau, gekleurde stiften ernaast. Klaar om mijn toekomst opnieuw vorm te geven.

En op dat moment denk ik 'Als je het gevoel hebt dat alles kan, wat kies je dan?'

2013 is het jaar waarin ik de eerste stap maakte. Ik besloot mijn baan op te zeggen en om als zelfstandige verder te gaan. Een leg vel te kleuren zonder de kaders van anderen.
Doen wat ik leuk vind, op een manier die bij mij past en waar ik verder in wil groeien.


Mijn naam is Heleen Moes (@heleenmoes). Ik ben dol op goed eten en ik ga in Parijs (april '14) mijn eerste marathon hardlopen. Gaaf!
Als business developer met coachend karakter ondersteun ik ondernemers duurzaam te groeien. Dit doe ik door zowel persoonlijke en zakelijke ontwikkeling te stimuleren. Kijk op heleenmoes.nl om te ontdekken wat ik eventueel voor jou kan betekenen.

More in this category: « Janneke Willemse Tom Beek »

10 comments

Leave a comment

(*) velden zijn verplicht.