donderdag, 26 december 2013 21:00

Rob Captijn

Mijn moment is vers. Misschien zelfs nog wel iets te vers. Het is zondagochtend half elf. Koffie geurt. Croissantjes net uit de oven. Ik vraag mijn liefde waarom ze zo stil is. Twee uur praten later staat ze met drie boodschappentassen vol kleren in de hal. "Sorry, sorry, sorry" klinkt het nog net voordat de deur het slot raakt.

Ze was er helemaal klaar mee. Ze wilde zichzelf hervinden. Weg van mij, weg van haar werk en weg uit een maatschappij waarin de red tape en de verhuftering steeds harder bij haar binnenkwamen. Gewoon weg. Punt. Vrij zijn. De wijde wereld in. Een kruidentuintje op de hei. Alleen.

Sinds die ochtend in november draait de liedtekst: "als je bij me weggaat, mag ik dan met je mee" op autorepeat in mijn hoofd en speur ik door jaargangen gelukkige foto's naar voortekenen van haar besluit. In mijn hart vind ik haar verlangen super stoer, zelfs woest aanlokkelijk, maar dat ik daarbij een blok aan het been zou zijn, zag ik zelfs in de meest recente kiekjes niet aankomen. Godverdomme. Dit doet pijn.


Rob Captijn lurkt gulzig aan het leven. Komt nog eens ergens. Doet nog eens wat. Kan het een en ander. Eventmarketer by trade en ROI warrior by conviction. Geeft mensen duwtjes in hun hoofd en in hun rug.
Bengnl.com

More in this category: « Marianne Zwagerman Arno Wip »

23 comments

Leave a comment

(*) velden zijn verplicht.