donderdag, 26 december 2013 17:00

Arno Wip

Ook een mooi moment! Gaan zitten om je bijdrage aan Mijn Moment te typen en je realiseren dat je weer bijzondere hoogte- en dieptepunten hebt meegemaakt het afgelopen jaar. Stel je voor dat je je moet realiseren dat er eigenlijk niets bijzonders gebeurd is. Dat het leven voortkabbelt. Dan zou Mijn Moment het moment zijn dat ik moet erkennen dat ik in een crisis zit. Brr....

Ik hoef niet na te denken, niet te kiezen. Mijn Moment van 2013 is zo groots en zo overweldigend dat ik het een van de mooiste momenten van mijn leven durf te noemen. Het heeft een aanloop. In 2009, na 10 jaar modderen en ploeteren gaf ik het op en verkocht mijn ICT-bedrijf. Dat wil zeggen, verkocht werden klanten, inventaris en personeel. Wat overbleef was een lege BV waarvan ik bestuurder en grootaandeelhouder was, en een miljoen schuld. De bank wilde centen zien en dreigde ons huis te verkopen tenzij we voor een forse extra hypotheek tekende. Ik weigerde, het gevecht duurde twee jaar en ik ben blij dat ik ondanks alle ellende en stress nooit getekend heb. Mijn huis is tegenwoordig de huidige hypotheek niet eens waard. In de twee jaar die de financiƫle afwikkeling duurde bleef ik thuis. Ik wilde niemand de gelegenheid geven mij verder kaal te plukken dan dat ik al was. Begin 2012 pakte ik mijn oude beroep weer op en ging aan het werk. Voor veel minder geld, maar met veel meer plezier. Het financiƫle gat dat in de twee jaar daarvoor is geslagen komen we de eerste jaren niet meer te boven, maar er is weer een stijgende lijn. Ik wil de periode die geweest is afsluiten en stel voor dat we naar Florida gaan. Dat hebben we de kinderen ooit in 2007 beloofd. M. wil wel, maar is realistisch; het kan niet. Kan niet gooien we opzij, we besluiten dat we het mogelijk gaan maken!

In juli 2013 sta ik, in de laatste van drie fantastische weken Florida per camper, aan de rand van een bassin met dolfijnen op Key Largo. Mijn kinderen gaan te water en worden vermaakt door drie van de mooiste zoogdieren op aarde. Ondanks 32 graden Celsius lopen de koude rillingen over mijn rug. Het geluk van mijn drie pubers die daar knuffelen en spelen met dolfijnen is overdonderend. Maar er is meer. Ik heb het gered, WIJ hebben het gered. Wij zijn nog bij elkaar, wij vormen een hecht koppel en wij zijn een hecht gezin. Mijn relatie, mijn gezin en ik zijn overeind gebleven. Mijn geluk is sterker gebleken. Niet voor het eerst in mijn leven dreigde de afgrond. Opnieuw ben ik niet de diepte in gedonderd en wist ik de weg terug te vinden. En nog veel belangrijker, ik hield het vertrouwen van mijn lief en mijn kinderen. Dat moment. Rijk zonder geld. Groot zonder status. Belangrijk zonder functie. Geliefd zonder rekening. Vertrouwd zonder beloftes. Huilen van geluk.

Ook nu weer.

 Arno Wip Mijnmoment 2013 moment kinds-dolfijnen

 Arno Wip doet iets met mensen. Berend Quest geeft woorden aan de verbazing, frustraties en gevoelens van Arno Wip.

More in this category: « Rob Captijn Judith Huinink »

16 comments

Leave a comment

(*) velden zijn verplicht.