donderdag, 25 december 2014 21:00

Jan Willem Alphenaar

Jan Willem Alphenaar Foto: Punkmedia

18 april 2014. Half 9 s' ochtends op goede vrijdag. Ik ben al een paar uur op mijn kantoor en kom net van de wc. Twee oproepen gemist van mijn overbuurman.  Ik bel hem terug. In gesprek. Andere oproep Marcel, die verderop in de straat woont: “Jw, je huis staat in Brand. Geen geintje”.

Paniek slaat toe. Mariëlle!  Zou zij nog thuis zijn? Is zij in de brand? Mariëlle belt. Ze is op haar werk en had de overbuurman aan de lijn gehad.  Ons huis staat in brand!

Kut. Ons huis staat in Brand.  Ik ben lopend en zeker een kwartier vanaf huis.

Hoe kom ik zo snel mogelijk thuis. Rennen lijkt de enige optie.  Met mijn hart in mijn keel ren ik over straat. Op Strijp-s hou ik een auto aan. “Kun je mij naar huis brengen?  Mijn huis staat in Brand!”

Binnen 2 minuten ben ik er. Straat afgesloten. Brandweerwagens, slangen, politie, veel publiek, pers. De vlammen slaan uit het dak, maar het is de hoek van ons huis. Onze voordeur is opengebeukt maar de brandweer is al bij de buurman binnen. Daar is de brand. Ik wil mijn huis in. De katten opzoeken. Politie staat voor het huis. “Sorry, is mijn huis ik ga nu naar binnen” Ik was niet tegen te houden en storm naar binnen, trap op, naar zolder. Een grote bende, alles van de muren en het plafond afgerukt maar geen brand. Geen katten te vinden die eventueel in de rook gestikt kunnen zijn. Lichtjes opgelucht maar de adrenaline spurt door mijn lijf.

jwalphenaar mijnmoment2014 brandweer 1200breed

Buiten aangekomen aanschouw ik het hele schouwspel. Mijn vrouw staat achter de hekken, ik spreek de politie aan en ze mag er door. Ze had naast de buurman gestaan bij wie de brand was en hij was voor haar ogen gearresteerd omdat er een hennepplantage op zijn zolder was gevonden. “Wat? Godverdomme! Had die klootzak een plantage naast ons huis? Wat als dit twee uur eerder was gebeurd? Wat nu als wij nog hadden geslapen?” De rook was namelijk via onze slaapkamer bij onze brandmelder gekomen in de gang. We hadden het nooit overleefd.

Het was een vreemde dag. Die zich regelmatig als een film weer voorbij speelt, ook in onze slaap. Je staat erbij en kijkt ernaar. Uren en uren hebben ze moeten blussen. Bij ons kwam zelfs het plafond in de woonkamer naar beneden van al het bluswater.

Ruim 14 weken heeft de renovatie van ons huis geduurd. De verzekering heeft alles netjes geregeld. Aannemers, schilders, vloer herstellers, etc… Het huis is weer als nieuw en langzaam begint het weer te voelen als ons thuis. We zijn zelf ook weer gaan klussen in de zomer om het nog meer ‘ons’ te maken. Maar toch is het anders. Elke brandlucht van een open haard of BBQ, elk vreemd geluid in het huis van de buurman. We zijn alert, we hebben geen rust. Heel af en toe, maar het komt elke keer terug.

En de buurman? Die is doodleuk zijn huis weer aan het opknappen. Hij is nog niet veroordeeld of vrijgesproken maar heeft blijkbaar geld genoeg om zijn huis te laten renoveren. En wij moeten zijn kop weer aanschouwen. Zijn klusherrie aanhoren. Je voelt je soms zo machteloos.


Jan Willem Alphenaar is internationaal spreker en schrijver over ondernemerschap, online trends en ontwikkeling, marketing en communicatie.
jwalphenaar.nl

More in this category: « Ilse Kiwiet Annelies Verhelst »

19 comments

Leave a comment

(*) velden zijn verplicht.