donderdag 25 december 2014 14:00

Tom Beek

Tom Beek Foto: Rinse Fokkema

Ik doe de tuindeur dicht. Buiten schuif ik één van de stoelen opzij. Ziezo, precies op de goede plek. Ik ga zitten, sluit mijn ogen en laat de zon op mijn huid schijnen. Ik doe niks, ik ben niet bezig, ik hoef niks.

Ik herken mezelf bijna niet meer. Ik ben toch die jongen met altijd een telefoon of een laptop binnen handbereik? Aan het mopperen, wanneer het Internet weer eens niet werkt of traag is? Zo'n gast die steeds een hele winkel met zich meesleept, overal naar toe. Om elk gaatje tijd maar te vullen. Met iets te luisteren, iets te twitteren, te lezen of te ontdekken.

De afgelopen vijfentwintig jaar was ik onafgebroken aan het werk. Altijd bezig. Het idee dat ik harder moest werken dan wie dan ook. Up to date blijven. Beter worden. Nieuwe dingen leren. (En slapen, ho maar.)

Nu op dit moment, wanneer we een paar dagen vrij hebben genomen, kost het me geen enkele moeite om onbereikbaar te zijn. Rationeel gezien is er weinig reden om te ontspannen. Tijdens de paar dagen vrij in het oktoberzonnetje ben ik nog bezig om een paar grote zakelijke tegenslagen te verwerken. Ziek was ik ervan geweest. Het had me allemaal enorm veel tijd en geld gekost. En tranen. Ik wil nooit meer mijn familie meenemen in de risico's die ik had genomen. Ook al had ik goeie dingen gedaan, het voelde alsof ik had gefaald. Het had me diep geraakt. En toch zat ik daar in de zon als een koning.

Kijk nou eens naar jezelf, leek het moment te willen zeggen. Ondanks alles ben je niet omgevallen. Integendeel: je staat als een huis. Je hebt alles nog. Je bent weer een paar stappen verder, je hebt veel geleerd. Misschien ben je nu wel rijker dan ooit.

Tom Beek MM2014

Ik voelde rust, helderheid en kracht. Over wie ik ben. Over wat ik wil in mijn leven. Over wat belangrijk is. Over wat ik waard ben. Over de liefde van mijn leven.

Lang duurt dit moment niet. Rechts van mijn tuinstoeltje hoor ik mijn hond zachtjes knauwen op de frisbee, zielsgelukkig. Links loopt mijn zoontje heen en weer, tussen de zandbak en mij. Binnen zit ze, de liefde van mijn leven. Met een baby'tje in de buik. En een boek op de bank. Ik stuur haar een handkus en stroom over van liefde.


Tom Beek (1969) is saxofonist, tekstschrijver en consultant. Heeft als kind teveel tekenfilms gekeken. Liefhebber van mensen, muziek, taal en fotografie. Pionieren op het grensvlak van creativiteit, communicatie en ondernemen. Woont in Utrecht. tombeek.nl

Meer in deze categorie: « Marcel van Driel Cor Hospes »

12 reacties

  • Reactielink sanneW donderdag 25 december 2014 15:28 Geplaatst door sanneW

    Van harte met de tweede-op-komst! Zo'n koningsgezin maakt het leven helemaal een feestje.

    Rapporteren
  • Reactielink Jacob Jan donderdag 25 december 2014 15:48 Geplaatst door Jacob Jan

    Rijk, heel rijk, dat besef.

    Rapporteren
  • Reactielink Jöran donderdag 25 december 2014 17:49 Geplaatst door Jöran

    Je verhaal is voor delen herkenbaar voor me, goed dat je niet bent omgevallen....

    Rapporteren
  • Reactielink Leonie van Bentum donderdag 25 december 2014 18:12 Geplaatst door Leonie van Bentum

    "Overstromen van liefde."
    Wauw! Houd vooral dát gevoel vast! Ik wens je een liefdevol 2015.

    Rapporteren
  • Reactielink Elja donderdag 25 december 2014 18:42 Geplaatst door Elja

    Pfff. Tranen. Prachtig!!

    Rapporteren
  • Reactielink Geert Veneklaas donderdag 25 december 2014 23:20 Geplaatst door Geert Veneklaas

    Mooi Tom… *zucht*

    Rapporteren
  • Reactielink miet de bosschere vrijdag 26 december 2014 10:30 Geplaatst door miet de bosschere

    Ik ben trots op jou Tom, en vooral gelukkig dat jij mijn zoon bent

    Rapporteren
  • Reactielink Ellen de Lange-Ros zondag 28 december 2014 13:02 Geplaatst door Ellen de Lange-Ros

    Leven, ervaren, leren en weer een stap verder komen. Soms gaat dat het snelst als je niets doet. Mooi moment!

    Rapporteren
  • Reactielink Nathalie Bakker zondag 28 december 2014 18:52 Geplaatst door Nathalie Bakker

    Niets belangrijker dan die intense tevredenheid met de kleine dingen (die eigenlijk heel groots zijn)!

    Rapporteren
  • Reactielink Tom Beek zondag 28 december 2014 21:01 Geplaatst door Tom Beek

    Dank allemaal voor de mooie reacties.
    Ik weet heel goed wat ik in het leven wil (en niet wil), maar mijn gezin is heilig.

    Rapporteren
  • Reactielink Brenda Frans vrijdag 02 januari 2015 17:13 Geplaatst door Brenda Frans

    Mooi Tom, jij raakt immer weer mijn kern, wat je ook doet, speelt of schrijft...
    Brenda Frans

    Rapporteren
  • Reactielink Annemiek Leliveld vrijdag 02 januari 2015 20:35 Geplaatst door Annemiek Leliveld

    1e kippevelmoment in 2015! Dank je

    Rapporteren

Laat een reactie achter

(*) velden zijn verplicht.