vrijdag, 26 december 2014 13:00

Els ten Napel

Els ten Napel Foto: Erik Visser

Gezond zijn is mijn werk geworden. Zoals de longarts in Davos mij drie jaar geleden al vertelde. Toen wilde ik er niet aan, maar inmiddels is het inderdaad een full-time job en ontslag nemen kan niet. Zonder thuiszorg zou het niet meer lukken mijn huis op orde te houden en de gewone dagelijkse dingen vragen planning en soms keihard snoeien, zelfs in de basis - eten koken, afwassen, een wasje draaien. Op veel dagen moet er een rode streep door. Dat betekent plannen, regelen en vooral ook loslaten. In de vriezer ligt eten dat ik in betere tijden voor mezelf heb gekookt en alleen ontdooid hoeft te worden. Ik ben afhankelijk geworden van lieve mensen zoals mijn schoonouders, buren, mijn moeder en verre vrienden die speciaal langskomen. Ik voel me gekoesterd.

Els ten Napel auto bos

Mijn moment dit jaar was de komst van mijn eigen auto. Bijna vanaf het begin van mijn Texelse tijd mocht ik geregeld de auto van een lieve vriend lenen, maar die was er natuurlijk niet altijd. Dit jaar merkte ik dat ik niet meer zonder auto kón, al was de natuur nog zo dichtbij. Na de elektrische fiets werd het weer tijd voor een uitbreiding van mijn wagenpark. Deze zomer was het zo ver. Mijn moeder sprong financieel bij en mijn lief en zwager hielpen enthousiast bij de zoektocht naar de ultieme Texel-bolide waarmee het eiland mijn eiland kon blijven. Mijn lief haalde hem op en reed ermee de boot naar Texel op. In een paar minuten brengt hij me naar zee, het bos of de duinen. Van mijn leven heb ik nog nooit een auto hoeven of willen bezitten, maar nu is het vrijheid en pure rijkdom. Nu zit ik ziek thuis en het autootje bracht me deze week alleen naar de huisarts en terug, maar ik weet dat het eiland op me wacht. Ik hoor het roepen.


Ik ben Els ten Napel, opgeleid tot historisch-geograaf schopte ik het tot beleidsmedewerker voor cultuurhistorie en ruimtelijke inrichting bij provincie en rijk, maar ik ben nu alweer jaren, door astma gedwongen, geograaf, cultuurhistoricus en anderszins druktemaker, in ruste. De wereld vraagt erom ontdekt te worden, maar zonder internet zou dat niet meer mogelijk zijn, want de tastbare wereld is steeds kleiner geworden. In 2012 verhuisde ik van hartje Amsterdam naar de rand van Den Burg op Texel, op zoek naar schone lucht, ruimte en vooral veel natuur. Internet blijft de navelstreng die me verbindt met geliefden, vrienden en de rest van de wereld.
fiederels.wordpress.com

More in this category: « Cor Hospes Esther Jacobs »

10 comments

Leave a comment

(*) velden zijn verplicht.