vrijdag 26 december 2014 15:00

Esther Jacobs

Esther Jacobs Foto: Eef Ouwehand / eefphotography.com

Ik heb he-le-maal niets met leiderschap. Niet met de term, niet met waar het voor staat. Ik snap daarom ook niet waarom iedereen er zo mee bezig is. Ik ben een einzelgänger, een pionier; ik vind mezelf geen leider en wil het niet zijn. Daarnaast roept het negatieve associaties op aan mijn deelname met Expeditie Robinson, waar ik tegen mijn wil door het programma tot leider van een groep werd benoemd, waarna de andere deelnemers tegen mij (i.p.v. tegen die beslissing) in opstand kwamen...

Toen ik een paar weken geleden het boek 'Leadership on the line' cadeau kreeg, was ik dus niet echt enthousiast. Ik kreeg het echter van de Kafkabrigade, die naar aanleiding van mijn 'ontslag uit Nederland' proberen te helpen voorkomen dat andere wereldburgers buiten het systeem vallen. Uit een soort van beleefdheid bladerde ik dus op een verloren moment even door het boek.

En toen gebeurde het. Ineens besefte ik dat ik misschien toch wel iets met leiderschap moet/heb. Ik krijg kippenvel terwijl ik dit schrijf, want ik voel me nog steeds ongemakkelijk bij de term. Maar het gaat om wat ermee bedoeld wordt. Vooral deze zin raakte me: 'The hope of leadership lies in the capacity to deliver disturbing news and raise difficult questions in a way that people can absorb, prodding them to take up the message rather than ignore it or kill the messenger.'

Het boek focust niet zoals andere management boeken op hoe je moet inspireren. Dat weten we inmiddels wel. Het legt uit waarom negativiteit en tegenwerking erbij horen ('Leadership becomes dangerous when it must confront people with change and thus with loss.') en vooral hoe je dit overleeft.

Esther Jacobs 2
Foto: Jeroen van Amelsfoort

Toevallig heb ik laatst het proces dat we allemaal wel eens doormaken in kaart gebracht; ik zie de fasen als strive struggle & shine. Je wilt iets heel belangrijks bereiken (strive), het is niet makkelijk, maar als je doorzet (struggle), bereik je op een gegeven moment een positie van waaruit je anderen mag inspireren (shine). Daarna kom je vroeg of laat vanzelf weer in een nieuwe cyclus terecht.

Ik heb de afgelopen jaren een aantal 'rondes' overleefd. Maar niet van harte. Tot nu toe dacht ik dat de weerstand en negativiteit vervelende 'bijproducten' waren van iets goeds doen; redenen waarom ik eigenlijk niet meer wilde.

Nu begrijp ik dat als je dingen wilt veranderen, je soms impopulaire boodschappen moet brengen. Die moeten dan supergoed geformuleerd worden.

En dan nog verzetten mensen zich tegen verandering. En projecteren dat vaak op de boodschapper. (Hmmmm, komt me bekend voor...)

Als je ergens het voortouw in neemt, dan moet je dus goed weten waarom je het doet, stevig in je schoenen staan, extreem creatief en flexibel zijn, niet opgeven, je niet eenzaam voelen in je eentje en goed kunnen communiceren.

Het lijkt wel of al mijn ervaringen/worstelingen in de goede doelen wereld, tijdens Expeditie Robinson, met mijn 'foute man', in de media en de recente strubbelingen met de gemeente Amstelveen mij ergens op voorbereidden...

Met al die ervaringen en skills in mijn 'rugzak' hielp ik anderen de laatste jaren echter vooral met dingen opstarten. Maar daar ben ik niet uniek in. Ineens besef ik dat er maar weinigen zijn die andere pioniers kunnen helpen met het HELE proces dat ze doormaken, en dan vooral het laatste stukje van de 'struggle', richting 'shine'. Dat speelt zich af op eenzame 'hoogte' (soms voelt het meer als een dieptepunt) en er zijn geen gebaande paden, geen voorbeelden of ijkpunten.

Zo vielen op mijn moment van 2014 ineens allemaal puzzelstukjes in elkaar. En ik was me er niet eens van bewust dat ik aan het puzzelen was! Ik heb nog geen compleet beeld, maar duidelijk is dat er iets moois tevoorschijn komt. Wie mijn nieuwe uitzicht al ziet/weet, mag het zeggen...

To be continued in mijn moment van 2015...


Esther Jacobs (1970) wordt ook wel de 'No Excuses Lady' genoemd. Als rasoptimist, motivational speaker, schrijver en journalist zoekt ze altijd naar verrassende invalshoeken en creatieve oplossingen. Ze heeft geen vaste woon-en verblijfplaats, maar vertoeft als wereldburger vaak op Mallorca, Curaçao, Amsterdam en Miami. estherjacobs.info

Meer in deze categorie: « Els ten Napel Heleen Moes »

12 reacties

  • Reactielink Jojanneke van den Bosch vrijdag 26 december 2014 15:26 Geplaatst door Jojanneke van den Bosch

    WAUW Esther, wat een mooie reis, een heldere constatering/ontdekking, en wat herken ik dit principe bij mezelf. Ik bracht het alleen niet eerder op deze manier onder woorden. Powerlady, ik zie het helemaal voor je gebeuren in 2015. Can't wait to see it happen.

    X

    Rapporteren
  • Reactielink Jojanneke van den Bosch vrijdag 26 december 2014 15:27 Geplaatst door Jojanneke van den Bosch

    ...en van jouw reis kan ik veel leren! Xx

    Rapporteren
  • Reactielink Jacob Jan vrijdag 26 december 2014 15:46 Geplaatst door Jacob Jan

    en bij het shine leren omgaan met jaloersheid van anderen, vermoed ik
    of kun je dat al?
    Bij deze mijn eigen jaloersheid vast aan de kant, ik gun het je, hoop het voor je, dat leiderschap.

    Rapporteren
  • Reactielink Huub Koch vrijdag 26 december 2014 16:37 Geplaatst door Huub Koch

    Een meeslepend verhaal Esther, zou best kunnen daarin de clou zit.

    Rapporteren
  • Reactielink Erik Visser vrijdag 26 december 2014 19:48 Geplaatst door Erik Visser

    Mooi om te lezen Esther. De pioniers kunnen je hulp heel goed gebruiken om de niet gebaande paden te bewandelen zodat ze straks voor iedereen toegankelijk worden. En hoop in 2015 meer van je inzichten te lezen.

    Rapporteren
  • Reactielink Kim Swagemakers vrijdag 26 december 2014 19:56 Geplaatst door Kim Swagemakers

    leuk, ik kende je niet, maar we hebben veel gemeen volgens mij: wereldburger, leeftijd, humble powerwomen, curacao/amsterdam en groeipijnen die tot verrassende inzichten leiden. Mooi! Mocht je op Curacao zijn nu: drankje? ;)

    Rapporteren
  • Reactielink Ester Dionisio Dos Santos vrijdag 26 december 2014 21:06 Geplaatst door Ester Dionisio Dos Santos

    Wow. ..POWER LADY. ..fantastisch wat je doet...een onophoudelijke kracht heb.
    Ik herken veel dingen...o.a problemen met systemen, maak ik nu heel veel tegelijkertijd.
    Ik zeg altijd weer een stap verder,weer een les geleerd en als mij overkom dan moet ik er iets mee.
    Ik bewonder jou en volg jou ook...en je laatste boek heb ik zelf mij kado gedaan.
    Ga naar wat je hart je wil brengen!!!
    En wie weet komen we elkaar nog tegen ...
    Een power groet,
    Ester Santos

    Rapporteren
  • Reactielink esther jacobs zaterdag 27 december 2014 16:37 Geplaatst door esther jacobs

    Dank voor jullie mooie reacties! Ik 'shine' nog even lekker door in Miami.... ;)

    Rapporteren
  • Reactielink Ellen de Lange-Ros zondag 28 december 2014 18:04 Geplaatst door Ellen de Lange-Ros

    Mooie constatering: hoe ga je van de struggle naar de shine? En hoe kun je wat jij daarin hebt geleerd doorgeven aan anderen, zodat zij deze stap sneller/leuker/mooier kunnen zetten? Als je dat kunt doorgeven, ben je gewoon een baas!

    Rapporteren
  • Reactielink Nathalie Bakker zondag 28 december 2014 19:46 Geplaatst door Nathalie Bakker

    Ik twijfel er geen moment aan dat jij tot volledige shine gaat komen!

    Rapporteren
  • Reactielink Alfred Boeve zondag 28 december 2014 19:47 Geplaatst door Alfred Boeve

    Mooi hoe je een geboorteproces beschrijft Esther ...
    Lijkt mij dat je dicht bij bent....
    JeZelf te ontdekken door volledig JeZelf te zijn .....
    In de nieuwe geboorte zie dat
    de grootste illusie is die van menselijk leiderschap ...
    Afgeleiden zijn de twee illusies van 'meer en controle' en die van 'bescherming / privacy'.
    Je geboorte bezielt je met inzicht dat er aan de werkelijkheid van Zijn niets veranderd hoeft te worden - noch enige richting hoeft te worden uitgedacht ....
    Alleen maar erachter komen wie je bent en alles in overgave ontvangen - in dankbaarheid.....
    Vragen worden overbodig....
    Ontvankelijkheid en Beschikbaarheid aan het creatieve veld van bewustzijn....
    Waar jijzelf niet bestaat ....

    Rapporteren
  • Reactielink Jeannette zaterdag 10 januari 2015 18:54 Geplaatst door Jeannette

    Een waardevol moment.

    Rapporteren

Laat een reactie achter

(*) velden zijn verplicht.