zaterdag, 27 december 2014 23:00

Guido van de Wiel

Zaterdag 12 april 2014. De Rotterdamse schouwburg. The Kyteman Orchestra treedt op. The Jam Sessions. Ik sta in de zaal. Halverwege de avond voel ik iets. Ik ga omhoog. Ik word opgetild. Door de muziek.

Kyteman boekt in 2014 een aantal poppodia en theaters zonder enig repertoire. Op eventuele vragen van concertzaaldirecteuren welke nummers ze zouden gaan spelen, antwoordt hij: geen idee. Welke stijl? Geen clou. Hoe lang? Onbekend.

 Hij oefent met zijn band geen songs, geen melodieën, geen ritmes of akkoordenschema's. Ze oefenen in aanloop van deze tournee een muzikale gebarentaal, ze oefenen flexibiliteit en flow. Zodat zij zich kunnen aanpassen aan elke situatie, waar zij als band in terechtkomen. Het spannende proces van hoe een nieuw nummer kan ontstaan, wordt ter plekke gecreëerd. Op het podium.

Het magische moment. De meester, de menigte, de meshup aan melodieën komen met mezelf samen te vallen. In die extase vindt in mijn hoofd, in mijn hart, in mijn ziel de bevruchting plaats van hetgeen in 2015 wel eens een nieuw boek zou kunnen worden. Ik hoor geen muziek en melodieën meer. Ik ben getuige van een rechtstreekse expressie van emotie. Kyteman spreidt zijn armen uit. Hij zweeft op zijn eigen muziek. En ik zweef mee.

Eerder die middag las ik op de website van Kyteman al de term 'Just wing it'. Als een van de muzikanten denkt: wat zou het gaaf zijn als dit of dat nu zou gebeuren, en hij is bij machte om dat toe te voegen met zijn instrument, dan mag hij dat toevoegen. Kyteman zelf dirigeert al deze initiatieven en expressies.

In dat ene moment wist ik: 'just wing it' gaat niet over vrijblijvende improvisatie, maar veel meer over de vraag of je ergens door wordt opgetild. Of ergens door wordt tegengehouden. Zo gebruiken de muzikanten hun inspiratie in het hier-en-nu, om met elkaar tot een overstijgend niveau te komen.

Guido van de Wiel 3 Kyteman wing MM
Foto:© copyrights Kyteman

Ik werd opgetild door de kunst van het maken, het raken én de kunst om geraakt te worden door iets dat groter is dan jezelf. De muziek is niet vastgesteld, maar de muzikanten stellen zich open. Dit was geen muziek volgens vaste en voorschrijvende regels, maar klanken en vibraties die – door principes als energie en flow toe te laten – juist het speelveld losmaken en in beweging zetten.

Voordat ik weer op de aarde stond, zag ik hoe veel meer collectieve wijsheid in een groep gebruikt kan worden, begreep ik ineens dat je kunt kijken naar de thermiek binnen een groep, dat het de vraag is waar technisch vakmanschap een middel voor is en hoeveel gaver de wereld eruit zou zien als we vaker zouden werken volgens het principe: just wing it.

Ik bleef achter met de vraag: wat maakt mij groter of kleiner, kan ik me laten leiden door het hier-en-nu en durf ik een beweging te maken die groter is dan ikzelf?


Guido van de Wiel (www.wheelproductions.nl) is schrijver en ghostwriter van managementboeken, hoofdredacteur van het platform www.duurzaamnieuworganiseren.nl en vaste coach bij Rotterdam School of Management. Hij is meerdere malen genomineerd als Trendwatcher of the Year en stond begin december met twee boeken in de top 10 van www.managementboek.nl.

5 comments

Leave a comment

(*) velden zijn verplicht.