woensdag, 31 december 2014 08:00

Marjolein Bongers

Marjolein Bongers Foto: Punkmedia

7 Februari 2014: een belangrijke dag... Op die dag kreeg ik namelijk de sleutel van mijn nieuwe huis. Vanaf het moment dat ik de woning binnenstapte, voelde deze jaren '30-woning als 'mijn huis'. Meteen was ik verliefd op de glas in lood-deuren, het interieur en de gezellig hoekjes. Het leek wel alsof het was voorbestemd. Maar die sleutel was voor mij zoveel meer dan de symbolische overdracht van de woning. Die sleutel was namelijk vooral de sleutel naar een nieuw begin. Een nieuw leven. Nieuw geluk!

Een jaar eerder had ik de beslissing genomen om - na 21 jaar samenzijn - te scheiden van mijn man. Het bleek het begin van de spreekwoordelijk welbekende achtbaan. Maar dat deze zo heftig zou zijn, met zoveel loopings... Diverse keren ben ik keihard naar beneden gedonderd. De sleutel van mijn nieuwe huis, moest het eind zijn van deze achtbaan en het begin naar nieuw geluk. Maar was dat ook wel zo?

Met veel hulp van mijn ouders en – welgeteld - één vriendin, heb ik een week lang geschuurd, geverfd, gepoetst en ingericht. Elke dag kwamen we een stap dichterbij het nieuwe leven van mijn zesjarige dochter Julia en mij. Wat voelde dat goed.

Twee weken na de sleuteloverdracht zijn we verhuisd. Onze eerste nacht... zó spannend. Ik was ervan overtuigd dat ik een nieuwe start kon maken en innerlijke rust ging vinden. Maar helaas... Nu alles voorbij was, bleek het verwerken van de scheiding pas echt te beginnen. Alle spanningen, plus de stress van de verhuizing en het runnen van mijn pas drie jaar jonge bedrijf, waren me niet in de koude kleren gaan zitten.

Vrienden dachten dat, nu verhuizing en scheiding waren afgerond, alles wel oké zou zijn. Wat heb ik me eenzaam gevoeld. In een klap leerde ik de betrekkelijkheid van vriendschap kennen. Ik ontdekte dat sommige vrienden, geen échte vrienden bleken te zijn. In de tijd dat ik ze nodig had, zag ik ze niet. Toen ik eenmaal was gesetteld in mijn nieuwe huis, stonden ze weer voor mijn deur.

Daarom heb ik in 2014 ervoor gekozen om emotioneel afscheid te nemen van een aantal mensen om me heen. Ik heb ze uitgenodigd in mijn nieuwe huis en mijn gevoelens met hen gedeeld; uitgesproken dat de vriendschap niet meer goed voelde. Confronterend, pijnlijk, maar ook een opluchting! Gelukkig kreeg ik ook uit onverwachte hoek steun. Heel bijzonder en mooi om te ervaren.

In 2014 ben ik ook tot het besef gekomen dat je het échte geluk in jezelf moet vinden en niet teveel moet laten afhangen van factoren om je heen. En dat is meteen mijn belangrijkste uitdaging voor 2015. Daarbij laat ik me graag inspireren door een quote van Merel Morre (@stadsdichterEHV) : 'Hallo Leven. Trek iets moois aan, we gaan!' Ik heb deze quote ingelijst in mijn woonkamer staan. In 2015 wil ik gaan en ik zal mijn mooiste jurk aantrekken. Hallo leven. Ik kom eraan!

Marjolein Bongers 2 Mijnmoment 2014

Marjolein Bongers (40) woont met haar dochtertje Julia (6) in Venlo. Ze is eigenaresse van House of Social Media; blogger, trainer, spreker, columniste, socialmedia strateeg en co-auteur. houseofsocialmedia.nl

More in this category: « Bas van den Beld Evelyne Hermans »

28 comments

Leave a comment

(*) velden zijn verplicht.