maandag, 28 december 2015 13:00

Marieke Heesakkers

Marieke Heesakkers Foto: Titia Hahne

Tranen wellen op en mijn glimlach verlicht de ruimte. Van trots. Want dat ben ik en niet zo’n beetje ook. Als ik zie hoe enorm verrast hij is, als hij tijdens een verzonnen vergadering een lintje opgespeld krijgt door de burgemeester, te midden van zijn dierbaren. Mijn vader, 73 en gelukkig nog erg vitaal. Die zich altijd inzet voor anderen, wat hij zelf doodnormaal vindt en die de bescheidenheid zelve is. Nu een nog voller leven heeft dan voordat hij met pensioen ging. Die binnenkort zijn eerste boek uitbrengt, dat hij samen met andere vrijwillige buurtbuschauffeurs schreef over zijn (al dan niet verzonnen) wekelijkse avonturen in ‘zijn’ bus. Soms schrijft hij over zijn vier kleinkinderen. Trots is hij op de leuke reacties die hij krijgt, als zijn ‘buurtbus-babbels’ in het Eindhovens Dagblad gepubliceerd worden. Dan zie ik de tranen achter zijn ogen prikken als hij zijn verhaaltjes met me deelt, nadat hij onze twee meisjes op vrijdag van school heeft gehaald. Als ik hem daarover een compliment geef, wuift hij dat vakkundig weg net als de tranen, met zijn gestreken katoenen zakdoek.

Trots is hij op mijn moeder en dat ben ik ook. Dat zie ik als hij vertelt dat de titel van zijn boekje door haar verzonnen is. De trots letterlijk uitspreken is overbodig en dat komt goed uit, want dat is iets waar hij minder goed in is, net als ik. Voelen doen we het wel.

Onze dochters vervullen ons ook van trots. Op grote, maar vooral kleine momenten. Floor die dit jaar met het zorgvuldig door haar gekozen boek voorleeskampioen werd en de halve Brabantse finale bereikte. Het drie tv-afleveringen volhield in de Beste Vrienden Quiz. Pop-up stores bedenkt op school en vlogt met haar vriendinnetjes. Ondernemend, enthousiast en lief. Ze is de kleinste 11-jarige die ik ken, maar de grootste in haar soort.

En Renske van 9 die empatisch en attent als ze is, opa terugroept als hij afscheid van haar neemt zonder kus. Trots is hij dan, dat ze dat uit zichzelf doet. En ik ben dat ook. Op Rens, zoals we haar vaak liefkozend noemen en waar ze soms boos over is. Voor de grap. Als ze ondanks haar discalculie geleerd heeft hoeveel de helft van 70 is of weet hoe laat het is, als er 17.20 uur op de klok staat. Haar heerlijke humor en fantasie, haar behulpzaamheid en schaterende lach vervullen ons iedere dag met trots. Onze jongste grote.

Foto2 MariekeHeesakkers MijnMoment2015

Trots zijn ze ook op mij. Dat zeggen ze en dat voel ik. En soms ben ik het ook op mezelf.
In maart beleefde ik mijn eigen ‘lintjes-moment’. Verwonderd en vereerd. Opvallen om wie je bent en door wat je doet zonder hard te schreeuwen: het kan dus écht. Alleen, in de lift, na de uitreiking van de Dutch Marketing Awards in B. in Amsterdam. Mijn naam op nummer 31, zwart op wit gedrukt in de lijst van Beste Marketeers van Nederland. Zo’n zes verdiepingen lang, tien lichtgevende kubieke meters trots. Mijn moment.


Ik ben Marieke Heesakkers, duurzaam verbinder. Samen met Misha, Floor en Renske woon ik met veel plezier in Heeze. Binnendeuroplossingen sexy maken, dat doe ik als parttime Marketing Manager bij Berkvens Deursystemen en Limburgia Utiliteitsdeuren in Someren. Als zelfstandig pragmatisch strateeg adviseer ik op het gebied van content marketing en inbound marketing.

More in this category: « Gert Kracht Marcel van Driel »

8 comments

Leave a comment

(*) velden zijn verplicht.