maandag 28 december 2015 21:00

Petra Moes

“Dag mam... dag mam... dag mam...”, mijn stem werd steeds zachter, stierf weg. Alsof ik haar uitzwaaide en zij langzaam in de verte verdween tot ik haar niet meer kon zien. Eigenlijk was zij al vertrokken, het was slechts haar lichaam dat doorworstelde. Een laatste zucht. Nog een. Toen was het klaar. Ze was dood. Dit einde kwam niet onverwacht. Afgelopen maanden nam ik 4 keer eerder afscheid van haar. We waren ronder dan ooit. Een verbinding die haar voltooiing vond de dag ervoor, de laatste keer dat ik haar in de ogen keek. Een uur lang zagen we elkaar. Spreken deed ze niet meer. Zonder woorden maakten we de reis van haar leven. In onze ogen, de hare helderblauw, bijna turkoois, de mijne bruin. Daar, in onze ogen en de ruimte daar omheen, zwierven we door het bestaan. Ons bestaan. Een aaneenschakeling van smart, volheid, eenzaamheid, liefde, duisternis, vertwijfeling, spijt, plezier, wanhoop, humor en tederheid. Een uur waarin de tijd niet bestond en we als dolfijnen in de oceaan samen optrokken. Glijdend en spelend in het mysterie, onduidelijk wie volgde of leidde. Samen. Tijdloos. Onbegrensd.

Ik voel me vredig met haar dood. Stil vooral. En dankbaar voor haar leven. Zelf zei ze: “ik heb nooit overleefd, ik heb altijd dóórgeleefd.” En dat was zo. Ook al waren er hormoonkuren, chemo’s en bestralingen, ze ging met mijn vader op reis naar Ijsland en Noorwegen. Ze genoot met volle teugen van de weken bij ons op Le Puy waar ze de bloemen verzorgde en baantjes trok in het zwembad. Altijd, ja altijd, was er een creatief project binnen handbereik; een tekeningetje, een quilt of een breiwerk, net wat passend was bij de mogelijkheden van dat moment.

Een paar weken geleden liep ik in de stad en viel ineens, als een hamer, het besef: niemand zal op die manier van mij houden, ooit zó van mij houden als mijn moeder deed. In dat moment besefte ik echt wat moederliefde is. Ik begreep, meer dan ooit, het onvoorwaardelijke, de pijn en de grootsheid van moeder zijn. En ik viel, ook meer dan ooit, in de diepe hartzeer van mijn eigen kinderloosheid. Gek toch, hoe leegte ook vol kan voelen...

Dag mam.

MM15 Petra Moes foto2

Petra Moes (@PetraMoes) geeft trainingen en biedt online cursussen voor iedereen die zijn patroon met alcohol wil veranderen. In de zomer runt ze met haar geliefde Jan een minicamping in Frankrijk, Le Puy Ardouin.

www.voorbijalcohol.nl

www.lepuyardouin.nl

Meer in deze categorie: « Niels Schuddeboom Laura Babeliowsky »

9 reacties

  • Reactielink Edith maandag 28 december 2015 21:12 Geplaatst door Edith

    Au

    Rapporteren
  • Reactielink Helga Frauenfelder maandag 28 december 2015 22:15 Geplaatst door Helga Frauenfelder

    Ode aan Mam en Dochter. Onverbrekelijk. Ooit laten wij allemaal los, is de cirkel voltooid. Prachtig geschreven Petra, en pijnlijk.
    Liefdevolle Hug.

    Rapporteren
  • Reactielink Marloes maandag 28 december 2015 22:54 Geplaatst door Marloes

    Intens verdriet, zo herkenbaar.

    Rapporteren
  • Reactielink Gerda maandag 28 december 2015 23:00 Geplaatst door Gerda

    Poeh, Peet...wat prachtig, aangrijpend en herkenbaar geschreven. Een monument voor je moeder.

    Rapporteren
  • Reactielink Sanne Roemen dinsdag 29 december 2015 00:15 Geplaatst door Sanne Roemen

    Snik

    Rapporteren
  • Reactielink Anke dinsdag 29 december 2015 09:34 Geplaatst door Anke

    'Nooit zal er iemand zoveel van mehouden'. Ik denk aan mijn eigen moeder, ontroerd, denk aan mijn eigen dochter, zo waar!
    En wat geweldig dat ze heeft doorgeleefd... Mooi

    Rapporteren
  • Reactielink Jojanneke van den Bosch dinsdag 29 december 2015 23:18 Geplaatst door Jojanneke van den Bosch

    Prachtig, verdrietig, triest, herkenbaar. Kwetsbaar leven, onherroepelijk verlies. Sterkte!

    Rapporteren
  • Reactielink Daphne woensdag 30 december 2015 20:14 Geplaatst door Daphne

    Bedankt voor je mooie verhaal.

    Rapporteren
  • Reactielink Petra woensdag 30 december 2015 22:17 Geplaatst door Petra

    Dank jullie wel voor de hartverwarmende reacties! Dat maakt mij dan weer een beetje stil ... en blij : ). Fijne jaarwisseling voor iedereen! Petra

    Rapporteren

Laat een reactie achter

(*) velden zijn verplicht.