donderdag 31 december 2015 17:00

Humberto Tan

Humberto Tan Foto: RTL Late Night

Mijn moment van 2015 is 1 van de meest afschuwelijke momenten uit mijn leven. Ik werd wakker geschreeuwd door mijn oudste dochter. Het was zondagochtend rond 05.30. Ik lag nog in een diepe slaap toen ik in 1 keer omhoog schoot door een harde schreeuw: "ik ben in elkaar geslagen..." Iedere ouder weet wat het is als je kind echt om hulp roept. Mijn vrouw en ik stonden binnen een seconde klaarwakker naast ons bed. Het hele huis was direct wakker. "Waar is het gebeurd", vroeg ik. "Beneden", antwoordde zij. "Wanneer?" "Nu net"! Ze had de woorden nog niet uitgesproken of ik stoof naar beneden. ``De deur uit. Op blote voeten, in mijn onderbroek en een T shirt. De buurman was inmiddels aan de deur. Ook hij had het geschreeuw gehoord en zei dat hij de verdachte net had zien wegrennen, maar dat hij eerst wilde kijken of het goed ging met mijn dochter. Een totaal te begrijpen keuze. We stapten beiden in zijn auto en gingen op zoek naar de man die mijn dochter had geslagen. Meerdere malen zelfs! Vooral op haar hoofd.

Binnen 3 minuten kwam de politie aangereden. Mijn dochter had, slim, tijdens de aanval, meteen 112 gebeld. De centralist had dus alles gehoord en meteen de politie ingeschakeld.

Ondanks onze snelle zoektocht hebben we de dader niet gevonden. Misschien maar goed ook, want ik stond niet voor mezelf in.

Met mijn dochter gaat het goed. Ze was er fysiek niet goed aan toe met een zware hersenschudding en een aantal hechtingen op haar hoofd. Maar ik maakte mij vooral zorgen om haar mentale kracht. Dat blijkt onnodig. Ze is sterk zonder zich sterk voor te doen. Ze is krachtig zonder zichzelf in stoerheid te verliezen.

Ik had graag over prachtige projecten willen schrijven. Dance Dance Dance, Let's Dance in Ziggodome, weer een mooi seizoen RTL Latenight, maar helaas...mijn moment was een verschrikkelijk moment. Een moment om snel te vergeten.....

Humberto Tan

7 reacties

  • Reactielink Edo van Santen donderdag 31 december 2015 17:16 Geplaatst door Edo van Santen

    Trust me, vergeten is lastig. Ons is 18 jaar geleden iets vergelijkbaars overkomen. Als ik nu, 18 jaar later, oog-in-oog met de dader zou komen, zou ik nog steeds niet voor mezelf instaan.

    Happy 2016!

    Rapporteren
  • Reactielink Annelies Verhelst donderdag 31 december 2015 17:39 Geplaatst door Annelies Verhelst

    Brr echt schrikken, voelbaar in hoe je t hebt opgeschreven! Wat je zegt, snel vergeten..

    Rapporteren
  • Reactielink Raymond Witvoet donderdag 31 december 2015 17:48 Geplaatst door Raymond Witvoet

    Heftig

    Rapporteren
  • Reactielink Gert Kracht donderdag 31 december 2015 17:59 Geplaatst door Gert Kracht

    Gelukkig is dit ons gezin met twee dochters nooit overkomen. Pesten wel, en dat voelt bijna net als fysiek geweld maar het kruipt onzichtbaar naar binnen. Beiden doen zo'n pijn, het is echt verschrikkelijk. Houd haar daarom goed in de gaten, want vergeten is heel moeilijk.

    Ik hoop oprecht dat je volgend jaar terug komt met een heel mooi #mijnmoment.

    We wensen jullie een hele fijne jaarwisseling en een gezond 2016!

    Rapporteren
  • Reactielink Sanne Roemen donderdag 31 december 2015 18:31 Geplaatst door Sanne Roemen

    Jeetje, wat heftig. Wat is er toch loos met sommige mensen. Gaaf dat je dochter zich zo toont, veerkrachtig.

    Rapporteren
  • Reactielink Jojanneke van den Bosch vrijdag 01 januari 2016 17:20 Geplaatst door Jojanneke van den Bosch

    Vreselijk. Mentale weerbaarheid is prijzenswaardig. Chapeau voor je dochter. En take care! #verwerken.

    Rapporteren
  • Reactielink Sandra zaterdag 02 januari 2016 10:31 Geplaatst door Sandra

    Laten we maar hopen dat deze dader ooit nog met z'n kop tegen de lamp loopt. Wat een vreselijk moment en wat knap dat je dichte zich zo sterk houdt!

    Rapporteren

Laat een reactie achter

(*) velden zijn verplicht.