woensdag, 30 december 2015 22:30

Esther Jacobs

Ik was mijn sprankel kwijt. En ik had het me niet eens gerealiseerd. Totdat ik hem ineens terugvond. In Brazilië, na een cruise op een boot met 150 digital nomads.

Ruim 10 maanden worstelde ik al met mijn gezondheid. Kennelijk had ik na het auto ongeluk twee jaar geleden toch steeds meer van mezelf gevraagd dan slim was met een whiplash. Al mijn reserves waren op. Bloedarmoede en bijnieruitputting zorgden voor extreme (en dan bedoel ik echt onvoorstelbare) vermoeidheid. Ik had geen energie om mensen om me heen te hebben, te praten, te werken, vaak zelfs niet eens om een sms-je te sturen. Na maandenlang ‘overleven’ begon ik vlak voor de cruise van Spanje naar Brazilië weer wat ruimte te krijgen in mijn hoofd. Tijdens de cruise begon ik me heel langzaam iets beter te voelen. Het hielp natuurlijk ook dat ik na jarenlange drukte, een overvolle agenda en zelfopgelegde verantwoordelijkheden, nu ineens vier maanden zonder afspraken voor de boeg had. En in plaats van tussen twee of drie plekken heen en weer reizen, had ik nu weer de vrijheid om te gaan en staan waar ik wilde. Het avontuur lachte me tegemoet. Op de nomadcruise ontmoette ik een aantal gelijkgestemde zielen en in Brazilië zochten we elkaar weer op. Twee weken lang co-werkten we in een simpel airco hotel aan het strand. Iedere dag buffelden we aan onze eigen projecten (mijn digital nomad boek moest af!), aten samen en zagen de zon ondergaan tijdens ons dagelijkse middagzwemmetje in zee. Het gevoel van ‘samen’ - en een verdwaalde vlinder- , gaven me een enorme boost. Na een paar dagen ontstond het idee om met zijn drieën een online training te maken over productiviteit en motivatie, wat we ook daadwerkelijk ter plekke hebben gedaan. Tijdens het filmen van de videotraining genoot ik intens van de hilarische momenten (zakkenrollers die je camera proberen te jatten tijdens het filmen, hoofdrolspeler die in paniek wegvlucht van een vliegend torretje, briljante maar té onbeschofte teksten van een van de drie presentatoren etc.). Hikkend van de lach besefte ik dat het wel heel lang geleden was dat ik zoveel plezier had gehad. Als je fysiek niet in orde bent, is dat namelijk wel het laatste waar je hoofd naar staat. Toen ik voor het eerst sinds maanden een stuk kon joggen, zette ik keihard de song ‘take me to church’ van Hozier op repeat, terwijl het Braziliaanse strandleven langs de boulevard aan me voorbij trok. Ik voelde mijn hart zowat uit mijn borstkas springen van geluk.

IMG 1356

We regelden een aantal presentaties bij jonge ondernemersclubs en ontmoetten zo superleuke enthousiaste lokale Braziliaanse ondernemers. De perfecte mix tussen werk, plezier, reizen en samenwerken. De Cruise your Business workshop die ik in maart op de boot terug naar Europa aanbied, is daar ook een voorbeeld van. Het stroomt weer, getuige het grote aantal aanmeldingen van bijzondere ondernemers. Niet alleen geeft dat een kick op het moment zelf, maar het opent ook een deurtje naar het nieuwe leven dat voor me ligt. Reizen is niet alleen onderweg zijn, het is niet een tijdelijk iets: dit kan mijn leven zijn!

Ik ben er nog lang niet. Fysiek moet ik nog een stuk verder herstellen. Ik merk ook dat ‘trauma’s’ uit het verleden nu gezien willen worden en een plekje willen krijgen. Er zijn dagen dat ik mijn sprankel niet voel of zie. Maar ik ben me er nu van bewust dat ik hem mis. En dat fijne gevoel, van herkenning, van “ja, dít is de bedoeling!” als het vonkje zich wel weer even laat zien, dat geeft me hoop. Hoop en vertrouwen dat 2016 in alle opzichten een sprankelend jaar gaat worden.

Hoe zit het met jouw sprankel?


Esther Jacobs (1970) wordt ook wel de 'No Excuses Lady' genoemd. Als rasoptimist, motivational speaker, schrijver en journalist zoekt ze altijd naar verrassende invalshoeken en creatieve oplossingen. Ze heeft geen vaste woon-en verblijfplaats; deze wereldburger reisde en woonde dit jaar in Colombia, Miami, Curaçao, Mallorca, Bali, Qatar, Dubai, Amsterdam, Berlijn, Spanje, Brazilië en Argentinië. estherjacobs.info

More in this category: « Ruud Caris Vivienne Aerts »

7 comments

  • Comment Link Michael Jacobs woensdag, 30 december 2015 22:56 posted by Michael Jacobs

    Net zoals duisternis het bewijs is van licht, en net zoals uitademen het bewijs is van inademen, zo zijn ook ontbrekende sprankels het bewijs van sprankels. ;)

    Report
  • Comment Link Wanda donderdag, 31 december 2015 07:37 posted by Wanda

    Ik heb al vele jaren last van bijnieruitputting en zie nu, na vondst van het niet goed functioneren van lever en nieren en (natuurlijke) medicatie mijn sprankel weer terug komen en dat is zoooo fijn!

    Report
  • Comment Link JanD donderdag, 31 december 2015 08:17 posted by JanD

    Mooi, Esther!

    Report
  • Comment Link Raymond Witvoet donderdag, 31 december 2015 09:07 posted by Raymond Witvoet

    Erg mooi Esther!

    Report
  • Comment Link Sanne Roemen donderdag, 31 december 2015 15:30 posted by Sanne Roemen

    Jaaaaa mooie sprankel! Het spat van je laatste updates op de diverse platforms af dat de spark er weer is. Heerlijk

    Report
  • Comment Link Olga vrijdag, 01 januari 2016 08:57 posted by Olga

    Lieve Esther, de kwetsbaarheid in je bericht raakt me. Zo ontmoette ik je al 1-op-1 en nu laat je nog meer van haar zien. Wauw, als dat geen sprankel is. Lieve omhelzing! En veel zachtheid gewenst in het pad dat je gaat.

    Report
  • Comment Link Jan-Jaap zaterdag, 09 januari 2016 14:49 posted by Jan-Jaap

    Mogen we dat een keer doen, Esther? Je 'meenemen naar de kerk?' http://hillsong.com/amsterdam/

    Report

Leave a comment

(*) velden zijn verplicht.