dinsdag, 26 december 2017 19:00

Lisanne van der Vaart

Het begon allemaal zo'n drie weken voor Kerstmis. Op weg naar waarschijnlijk een van de grootste veranderingen in mijn leven. Hoe dan ook, was het een van de grootste dingen die ik in mijn leven heb gedaan.

Inmiddels was ik al een tijd gestopt met werken en eigenlijk gestopt met... alles. Er was weinig meer, op mijn bed, de wc in mijn slaapkamer en medische voeding na. Door middel van een crowdfunding haalden mijn ouders binnen drie dagen het geld op voor een behandeling. Geweldige familie, vrienden, maar ook social media en tv hebben hun liefde getoond en de behandeling mede-mogelijk gemaakt. Hiervoor ben ik oneindig dankbaar.

Wat er die drie weken voor Kerstmis gebeurde? We reden naar Villa MediGrün, vlakbij Darmstadt in Duitsland. Op de to-do lijst: aansterken, zo veel mogelijk stamcellen in mijn lichaam creëren en deze uit mijn beenmerg halen, bewerken en weer terug in mijn lichaam stoppen. Waarom? Om hetgeen uit te roeien dat mijn leven twaalf jaar geleden kapot maakte: de ziekte van Lyme. Om mijn immuunsysteem zo sterk maken dat ik terug kan vechten!

Zo ging ik elke werkdag, drie weken lang, naar de kliniek. Daar kreeg ik veel infusen, onderzoeken, supplementen waaronder vieze groene smurrie. Ondanks die nare dingen werden we geweldig verzorgd. Maar het waren lange dagen en om eerlijk te zijn, het was zwaar. Het was slopend.

Duitsland Lisanne van der Vaart

Ik werd binnenstebuiten gekeerd. Ik dacht dat het twintigtal artsen waar ik geweest ben dat al hadden gedaan, maar nee. Dit was écht heel veel nieuwe informatie. Heel veel heftige bloeduitslagen, waaraan je toch ziet wat het met een lichaam doet wanneer het zo lang en zo extreem ziek is.

Aan het eind van de dag dat de stamcellen weer teruggeplaatst werden konden we allemaal wel huilen. Op het moment dat de drie weken erop zaten ook. Het was verschrikkelijk en tegelijkertijd geweldig. Het was een achtbaan.

Het zal de komende tijd ook een achtbaan blijven. Veel slechte dagen, maar hopelijk komen er ook goede. Heel veel supplementen, wekelijkse consulten en vooral heel veel afwachten.

Geduld hebben. Maar ook vooral hoop hebben. Ik heb weer hoop voor 2018. Hoop dat ik weer kan gaan leven!


Lisanne van der Vaart, 25 jaar, komt uit Den Helder en blogt op Lisanneleeft.nl. Maar is op het moment eigenlijk fulltime aan het herstellen van een zware behandeling voor chronische Lyme en haar auto-immunziekten.

More in this category: « Coco Gubbels Hendrik-Jan de Wit »

13 comments

Leave a comment

(*) velden zijn verplicht.