zondag, 31 december 2017 09:00

Michiel Berger

Ik weet het nog goed. Ik schrok er zelfs van. Toen mijn oudste 9 werd (hieperdepiep hoera, een taart met 9 kaarsjes, in 1x uitgeblazen), dacht ik: Damn, nu is hij halverwege. Nog een keer 9 jaar en hij is 18, en dan vertrekt hij uit huis. Het leek een hele wereld weg, want hoe klein is een kind van 9… blij met een Lego set en een fotocameraatje. Maar dit jaar is het gebeurd en werd hij toch echt 18. En dan gaat alles ineens vanzelf. Eindexamen. Studiekeuze. Toelating. Delft. Kamer zoeken en vinden.

Een paar jaar geleden las ik een MijnMoment verhaal van iemand van wie het kind het huis uit was gegaan dat jaar. Ze vertelde dat ze onderweg terug in de auto keihard had gehuild. Nu ben ik zelf al niet sterk in afscheid, maar dit verhaal zorgde er voor dat ik er extra tegenop zag. En tijdens deze zomer was ik af en toe ook best eventjes verdrietig, als niemand keek. Shit wat ga ik hem missen. Maar eigenlijk was het gewoon goed, zoals het ging. Hij was er aan toe om uit huis te gaan, zijn eigen leven te beginnen. Niet aan mezelf denken, het gaat om hem. Prachtig dat hij zo ver is, en zo goed in het leven staat. Met een eindexamen slaag je als ouders ook een beetje.

Vorige maand dacht ik na over hoe ik er zelf voor stond toen ik 18 was en met mijn studie begon. En dat hij nu op dat punt is aangekomen. Dus ik vroeg hem hoe dat nou ging, studeren nu. Wij gingen wel eens samen in de faculteitsbibliotheek van natuurkunde samen studeren, met boeken er bij, van Feynman bijvoorbeeld. Deed hij dat ook? Nee pap, niet echt, nu is er Youtube en Khan Academy. Ah ja. Een kind van deze tijd. Die geen tv abonnement wil hebben want alles is toch streaming. Die dus grootverbruiker is van Spotify en Netflix. Die met z’n vriendin een weekendje weg in Antwerpen zelf regelt, en in een AirBnB slaapt (maar dat wel even checkt bij mij, AirBnB, is dat een goed idee?).

Maar dit is Mijn Moment, en daar horen ook stats bij. Een kind uit huis betekent dat je hem veel minder vaak ziet. Aangenomen dat ik 90 word, plus een schatting van hoeveel ik hem vanaf nu zal zien, heb ik uitgerekend dat ik ongeveer 83% van de dagen samen met de oudste heb gehad. Voor de liefhebbers; het 50%-punt ligt normaal gesproken in het 11e levensjaar van je kind. Mijn jongste is al 11. Yikes! In diezelfde tabel kan ik zien dat ik nog maar ongeveer 5% over heb van de dagen met mijn eigen ouders, die gelukkig allebei nog leven in goede gezondheid, met af en toe een medisch steuntje in de rug. En realiseer ik me dat zij zichzelf ook opzij hebben gezet toen ik het huis uit ging, en samen-tijd koesteren zoals ik dat doe. Je kijk op je ouders verandert, als je zelf een volwassen kind hebt.

Vorige week bedacht ik me nog zoiets, rond cijfertjes. Nog een keer 18 jaar vanaf nu en dan ben ik zelf 65. Niet dat dan het leven eindigt maar jeetje, aangenomen dat die 18 jaar weer sneller gaan dan die er voor heb ik dus bepaald niet meer die oneindige ‘zee van tijd’ voor me. 18 jaar geleden kregen we ons eerste kind en ik weet het nog als gisteren. En ik moet zeggen dat die gedachte me even bij de keel greep. Lichte paniek!

Natuurlijk ‘weet’ ik dit allemaal al lang. Kinderen worden groot. Je tijd op aarde is eindig. Volg je passie. Spendeer goede tijd met je kinderen, en met je ouders. Maar dit jaar kwamen die draadjes ineens op een heel ander, bitterzoet niveau samen. En zijn al die clichés ineens heel echt geworden, op het dringende af.

11 comments

  • Comment Link Peter Becker zondag, 31 december 2017 10:29 posted by Peter Becker

    Woh... super mooi verwoord en berekend aan de vooravond van een nieuwe fase. Als vader wel een dingetje, voor de zoon een grote stap. Maar als beide er klaar voor zijn en elkaar weten te vinden, wordt het voor beide een super mooie start. Dank voor dit mooie verhaal.

    Report
  • Comment Link Roos zondag, 31 december 2017 10:29 posted by Roos

    There are stats for that! Ontroerende ....

    Report
  • Comment Link Maarten den Braber zondag, 31 december 2017 12:09 posted by Maarten den Braber

    Mooi verhaal en confronterende statistieken Michiel :-)

    Report
  • Comment Link Tom Beek zondag, 31 december 2017 13:08 posted by Tom Beek

    Prachtig verwoord. Geniet ervan :)

    Report
  • Comment Link Henk-Jan Winkeldermaat zondag, 31 december 2017 13:36 posted by Henk-Jan Winkeldermaat

    Dit verhaal blijft me lang bij, bedankt voor het inzicht. Sjees, al op 50 procent met m'n oudste, niet te veel aan denken. Veel van genieten maar....

    Report
  • Comment Link Bianca zondag, 31 december 2017 14:54 posted by Bianca

    Prachtig verwoord!Heel herkenbaar ?

    Report
  • Comment Link Robin zondag, 31 december 2017 15:58 posted by Robin

    Wat mooi verwoord! En de stats? Die laten zien dat ik nog meer tijd voor de mooie dingen moet maken. Dank!

    Report
  • Comment Link Gijs Berger zondag, 31 december 2017 21:45 posted by Gijs Berger

    erg mooi geschreven Michiel. Zeer herkenbaar, die ijkpunten en de daarmee gepaard gaande gevoelens en gedachten. Ik ben al weer 4 jaar ouder dan jij over 18 jaar zal zijn. Dat de zee van tijd die voor je ligt steeds kleiner wordt doet af en toe zeker pijn, maar ik denk dat hoe beter je leeft/geleefd hebt, hoe meer je meemaakt (mee gemaakt hebt), hoe beter dat te verdragen is. Dus ga zo voort!

    Report
  • Comment Link Jojanneke maandag, 01 januari 2018 18:21 posted by Jojanneke

    Prachtig, Michiel. De man die cijfers het allerbest tot leven weet te brengen. Heb ‘t goed in 2018.

    En MIJN HEMEL, 18!?!? Nog even en de jongste lijkt niet meer op ‘die ene keukenfoto’...oh wacht... #detijdvliegt

    Report
  • Comment Link Marco maandag, 01 januari 2018 20:24 posted by Marco

    Nou Michiel: boodschap om even op te kauwen, slik, onze oudste maakt na de zomer dezelfde stap. Ik sta we vooral van te kijken hoeveel, of eigenlijk hoe weinig, tijd er dan statistisch nog resteert.

    Report
  • Comment Link Jet maandag, 01 januari 2018 20:35 posted by Jet

    Mooi. Ontroerend. Wake-up call. Damn statistics ;-). X

    Report

Leave a comment

(*) velden zijn verplicht.