Lisanne van der Vaart

Het begon allemaal zo’n drie weken voor Kerstmis. Op weg naar waarschijnlijk een van de grootste veranderingen in mijn leven. Hoe dan ook, was het een van de grootste dingen die ik in mijn leven heb gedaan.

Inmiddels was ik al een tijd gestopt met werken en eigenlijk gestopt met… alles. Er was weinig meer, op mijn bed, de wc in mijn slaapkamer en medische voeding na. Door middel van een crowdfunding haalden mijn ouders binnen drie dagen het geld op voor een behandeling. Geweldige familie, vrienden, maar ook social media en tv hebben hun liefde getoond en de behandeling mede-mogelijk gemaakt. Hiervoor ben ik oneindig dankbaar.

Wat er die drie weken voor Kerstmis gebeurde? We reden naar Villa MediGrün, vlakbij Darmstadt in Duitsland. Op de to-do lijst: aansterken, zo veel mogelijk stamcellen in mijn lichaam creëren en deze uit mijn beenmerg halen, bewerken en weer terug in mijn lichaam stoppen. Waarom? Om hetgeen uit te roeien dat mijn leven twaalf jaar geleden kapot maakte: de ziekte van Lyme. Om mijn immuunsysteem zo sterk maken dat ik terug kan vechten!

Zo ging ik elke werkdag, drie weken lang, naar de kliniek. Daar kreeg ik veel infusen, onderzoeken, supplementen waaronder vieze groene smurrie. Ondanks die nare dingen werden we geweldig verzorgd. Maar het waren lange dagen en om eerlijk te zijn, het was zwaar. Het was slopend.

Duitsland Lisanne van der Vaart

Ik werd binnenstebuiten gekeerd. Ik dacht dat het twintigtal artsen waar ik geweest ben dat al hadden gedaan, maar nee. Dit was écht heel veel nieuwe informatie. Heel veel heftige bloeduitslagen, waaraan je toch ziet wat het met een lichaam doet wanneer het zo lang en zo extreem ziek is.

Aan het eind van de dag dat de stamcellen weer teruggeplaatst werden konden we allemaal wel huilen. Op het moment dat de drie weken erop zaten ook. Het was verschrikkelijk en tegelijkertijd geweldig. Het was een achtbaan.

Het zal de komende tijd ook een achtbaan blijven. Veel slechte dagen, maar hopelijk komen er ook goede. Heel veel supplementen, wekelijkse consulten en vooral heel veel afwachten.

Geduld hebben. Maar ook vooral hoop hebben. Ik heb weer hoop voor 2018. Hoop dat ik weer kan gaan leven!


Lisanne van der Vaart, 25 jaar, komt uit Den Helder en blogt op Lisanneleeft.nl. Maar is op het moment eigenlijk fulltime aan het herstellen van een zware behandeling voor chronische Lyme en haar auto-immunziekten.

13 reacties op “Lisanne van der Vaart”

  1. Heel veel sterkte lisanne en super dat het gelukt is om het bedrag bij elkaar te krijgen. Nu hopen dat de behandeling aanslaat. Je bent zo sterk geweest de afgelopen jaren. Een vechter ben je! Je kan het! Geef de moed niet op en ga ervoor. Liefs?

  2. Ik hoop dat jeclijf met kleine stapjes hersteld zodat jij een fantastisch 2018 krijgt .Weer kunt genieten van het leven. Houd moed meid je bent een vechter

  3. Wat fijn dat je deze stap hebt kunnen nemen. Maar voor nu bidden en hopen dat het beter gaat worden. Wij wensen je heel veel kracht en sterkte toe samen met je ouders en familie. We denken veel aan jullie. Heel, heel veel sterkte toegewenst xxx

  4. Mijn hart brak toen ik hoorde hoe slecht het met je ging. En nu hoop ik fanatiek met je mee. Hele dikke knuffel.

  5. Wat heerlijk om te lezen. Vraag me al een hele tijd af hoe het met je gaat. Fijn dat het je lukte om weer een blog op Lisanneleeft.nl online te zetten.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top