René Wouters – geboren op 23 augustus 1940, nog gefeliciteerd 🙂 – is een voorbeeld voor velen geworden, blijkt. Want twee jaar geleden, tijdens zijn zeventigste verjaardag, deelde hij met vrienden, familie en twitterbekenden wat twitter met hem gedaan heeft. Zonder microfoon kon hij eens vertellen hoe dat fenomeen hem rijker heeft gemaakt. En ik was er toevallig ook bij

  Roos van Vugt kus je, want Roos van Vugt ken je. Dat had ik ook tijdens onze eerste echte ontmoeting, bij haar thuis (prach-tig huis) aan de dijk van Durgerdam, voor de #mijnmoment fotoshoot. Hoewel ik haar eigenlijk alleen ken van m’n tijdlijn (list: Inspirators) en verder van een twitter- of Instagram-event van @puur, zit ik bij Roos snel

De eerste uitnodigingsmail is er uit. Traditiegetrouw naar Jan Dijkgraaf, is zo gegroeid in de loop der jaren. Ik dacht overigens dat dit de tiende editie was, maar ik heb de editie van 2008 vergeten, dus het grootse Serious Mijnmoment feest volgt nog. Geen nood, zonder goed doel. Ik ga nu van start om de mail naar iedereen persoonlijk te

Rob, ik wil jou als mijn grootste voorbeeld, held en goeroe in lotushouding op dat flondertje daar… “Prima, doen we. Eerst even een balletje?” Huub Klompenhouwer ontving me eind 2000 als hoofdredacteur ad interim voor de sollicitatie van zijn vervanger. Vrijdagmiddag was het. Maandag kreeg ik te horen dat ik de nieuwe hoofdredacteur van Feestelijk Zakendoen zou worden. Een droom

  Tot twee jaar geleden werkte ze in haar laatste vaste baan als online brand manager bij SanomaMedia aan een onderzoek naar sociale media strategie voor de tijdschriftitels. Zo heeft ze onder meer het blad Grazia geholpen om sociale media in te zetten, en met succes. Op dit moment werkt ze onder meer aan digitale projecten voor de NOS. Als

Ik wilde ooit psychotherapeut worden, in de geest van mensen kruipen. Alleen zat het beroepsgeheim me in de weg… Wat moet je worden om in de geest te kruipen en verhalen te zoeken bij mensen waarvan je weet dat ze een mooi verhaal te vertellen hebben? Inderdaad, journalist. Ik werd dus journalist. De Mijnmoment sessie met Erno Hannink is de

  Sandra van Kolfschoten was de eerste die ik bezocht voor mijn ‘live’ serie van Mijnmoment, begin deze zomer. Gewoon bij haar aan de keukentafel in Oosterbeek. En ik merkte na dit gesprek dat ik niet aan zomaar iets was begonnen. Het aangrijpend droevige verhaal over het verlies van hartsvriendin Jeanne, de leegte daarna met het grote verdriet, maar ook

Tuurlijk. Iedereen snapt dat de uitnodigingsmail die ik ieder jaar begin december verstuur naar de Mijnmomenters een persoonlijk getinte mail is met copy-paste tekst. Maar toch is dat anders dan een volledig geautomatiseerde ‘nieuwsbrief’ met een geautomatiseerde ‘persoonlijke aanhef’ en daaronder de uitnodiging aan iedereen. Want daar zit een verschil in. Ik voer ieder jaar zo’n 150 e-mailadressen met de

  Wat een ingrijpend moment teweeg kan brengen. Niet alleen voor de persoon die dit moment meemaakt, ook zijn directe omgeving, familie en vrienden en even later ook voor de schil die daar weer omheen zit. Collega’s en kennissen. In die laatste schil zit ik bij Paul Clappers. Op het moment dat ik zijn moment binnen kreeg en las, dacht