momenten

Het eerste afscheid was op 1 oktober 2018. En er volgde nog één, eigenlijk heel onverwacht. Tijdens het Hemelvaartweekend van 2019. Hij had zijn naam te danken aan zijn werk, nou ja, aan het af en toe inschenken van benzine bij de voormalige garage naast onze stamkroeg, café Oosterling. Een schitterende naam, Ruud Garage. Het zou nog jaren duren eer […]

Het is alweer 7 jaar geleden dat wij, Coen en ik, vertrokken uit Arnhem om ons weer te vestigen in mijn geboortedorp Kerkrade. Niet de meest opvallende plek in de Limburgse heuvels, maar wel mijn plek. De plaats waar ik opgroeide, waar familie en vrienden woonden en waar onze kinderen geboren werden. Thuis dus. In deze 7 jaar heb ik

November. Daar sta ik dan aan de andere kant van de wereld met de zon op mijn gezicht, de warmte om mij heen en met uitzicht over de prachtige rivier en landschap van het Krugerpark bij ‘Olifants’. Ik sta te mijmeren over de afgelopen jaren en laat mijn gevoelens op zijn beloop. Ik voel trots dat ik hier sta, dat

Is het waar? Is het echt? Rechts naast me op het podium staat ie: Jon Langford van The Mekons en hij zingt de klassieker Where Were You. Twee stappen verder staat Susie Honeyman, ze speelt prachtig viool zoals ze dat ook altijd bij The Mekons doet. En de rest op het podium? Dat ben ik met mijn vrienden. Dat is

Het is 8 augustus. Een normale zomerse dag. Een heerlijke 23 graden met een briesje. Zoals elke donderdag werk ik heerlijk aan mijn bedrijf in mijn studio. ‘s Middags komt een klant voor een set nieuwe profielfoto’s. Ik vind niets leuker dan dat, ik ben dan helemaal in mijn element. Helemaal gefocust op het fotograferen en de persoon voor de

Het avontuur schaatsen op zeeijs Oké ruim 9 maanden later, denk dat ik het nu wel kan. Mijn verhaal over Lulea 2019, mijn bijzondere avontuur, prachtig avontuur met een lach en zeker een traan. Met trotsheid, intens verdriet en euforie wat juist zo dicht bij elkaar ligt. Leven is keihard, rauw en puur en komt zeker niet zoals gepland.  Hoe

2 september 2019 In veel opzichten geen bijzondere dag. Het was de dag na de zomervakantie. Onze jongste dochter in groep 8, de oudste in 2 Havo. En ik mocht weer om 8 uur beginnen op mijn werk. Tot de zomervakantie mocht ik nog wat freewheelen, nu was het tijd om weer mee te gaan tellen. Om van huis weg

“Het zou een cadeautje zijn als ze vandaag mocht gaan.” Het is moederdag en we zitten al dagen aan het sterfbed van mijn moeder. We, we zijn met vijf. De afgelopen week lossen we elkaar af, dat schema heeft niet echt zin want we zijn er meer dan het schema zegt.  Ik heb haar bij haar laatste heldere momenten kunnen

Grote dikke tranen had hij. Snikkend op mijn schoot. Een vol hoofd door alle spanningen die deze tijd altijd met zich meebrengt. Sint Maarten, Sinterklaas, Boaz jarig, hijzelf jarig, oma die een prijs won en de burgemeester die hem een hand had gegeven. De dagen die korter en donkerder worden. Hij kwam overeind. “Weet je mama, ik weet ook wel

Je kunt me bijna niet blijer maken dan met verse sneeuw, hoe meer hoe beter. Met de tools die we tegenwoordig tot onze beschikking hebben kun je de sneeuwval over de hele wereld live volgen. Webcams zijn er over de hele Alpen te vinden en met de regen/sneeuwradars op de diverse weersites kun je precies zien waar wat valt en