Het is 23 augustus 2013. Een prachtige, zonnige dag. In het gemeentehuis van Oirschot heb ik zojuist ‘ja’ gezegd tegen Ineke, de vrouw met wie ik al 18 jaar samen ben. Het huwelijksaanzoek kwam van haar kant, zeven jaar geleden, met een lied op het feest ter gelegenheid van mijn veertigste verjaardag. Ik zei ‘ja’. Mijn vader was er op
Maandag 28 januari klokslag 17.00 uur, persalarm! Er zou om 19.00 uur een belangrijke mededeling vanuit het koningshuis volgen. De geruchtenstroom kwam snel op gang en twee uur later werd duidelijk dat Koningin Beatrix op 30 april afstand zou nemen van de troon, om plaats te maken voor Koning Willem Alexander. Direct de volgende dag begonnen bij ons in de
Eigenlijk begint mijn moment van 2013 al een jaar eerder. Nachten wakker, piekerend. Hoe moet dat nu? Hoe kan ik dit organiseren? Hoe krijg ik dit onder controle? Na 8 jaar veilig op de basisschool moest onze middelste dochter dit jaar naar de middelbare school. Ik noem haar naam expres niet, omdat zij expliciet heeft aangegeven dat niet te willen.
Mijn moment? Simpel. Mijn dochter Pip op het podium in Paradiso. Het verhaal van mijn dochter is op twee manieren bijzonder voor me. Het is bijzonder omdat muziek voor mij het mooiste is dat er is. Om te maken en om te beluisteren. Ik maak al mijn hele leven muziek en dan is het prachtig te zien hoe mijn dochter
Mijn moment, hij komt telkens weer: het besef, dat ik duidelijk ergens voor heb gekozen. Ik ging van overleven ‘op de automatische piloot werken’ naar ‘volledig zelfstandig sturen’, met mijn kop boven het maaiveld uit. Het voelde en voelt nog steeds redelijk naakt en daarnaast moest ik oppassen dat ik me niet omver liet waaien door mijn eigen gedachtenstorm, andermans
Phanta Rhei kanaliseren Op 24 mei tijdens een ‘lucht je hart met je benen op tafel’ sessie, sprak ik met drie mensen uit mijn netwerk over mijn ambitie eindelijk eens te gaan studeren. Door gemaakte keuzes en het leven zoals het loopt, ben ik na mijn VWO opleiding enkel door cursorisch onderwijs en praktijkervaring, gekomen waar ik nu sta. Mijn
Dit jaar coachte ik sprekers van TedxDelft. Ook heb ik twee mooie meditatiecursussen gevolgd. En ik was getuige bij het huwelijk van vriendin Anouck.Maar mijn moment van 2013 is zonder twijfel mijn verjaardag geweest, die ik vierde in de kroeg. Eigenlijk wilde ik het niet vieren dit jaar. Het was een pittig jaar. Een zwaar jaar: mijn man werd ziek,
Henk-Jan was dit jaar duidelijk in zijn boodschap. Beschrijf één moment, en niet meer één privé- en één zakelijk moment. Helder, en slim! Dan blijft er bij mij overduidelijk één moment over; (ver)huizen! Na enkele jaren getwijfeld te hebben tussen verhuizen of verbouwen, hebben Aukje en ik in de eerste helft van 2013 de knoop eindelijk doorgehakt. We zetten ons
Van derdelijns gezondheidszorg naar eigenwijsheid Mijn Moment van 2013? Dit moment. Ik heb geleerd om met al mijn aandacht en heel mijn hart in het moment te leven. Door te mediteren, te vertragen en af te stemmen op mijn gevoel en mijn eigen natuurlijke ritme in plaats van maar te blijven doorrennen. Natuurlijk vind ik mezelf nog regelmatig terug in
Mijn moment: DE AFGEGRAVEN AARDE VAN FUKUSHIMA 8 APRIL 2013 Japan is een land waar ik om vele redenen graag ben en waar Irene en ik onze huwelijksreis hadden. Heerlijk eten, bijzondere mensen, interessante media en technologie ontwikkelingen, waardering van kwaliteit en vakmanschap en ook nog: fotografisch meer dan boeiend. En fotografie is mijn grootste hobby… 8 april was voor
