Het jaar 2012 was zakelijk gezien een goed jaar, en privé met een nieuw hoofdstuk genaamd ‘Mees’. Mijn Moment 2011 (http://www.mijnmoment.com/joris-leermakers/2011) sloot ik af met het blijde nieuws dat we in 2012 een derde kindje zouden verwachten. En zo geschiedde… Op 22 juni werd onze zoon Mees geboren. Een lief klein broertje voor onze dochters Sterre (7 jaar) en Benthe
Liefde op het eerst gezicht, het bestaat. Zes dagen na onze eerste ontmoeting waren Kinga en ik een stel, of iets dat daar sterk op leek. Alles gebeurde heel intuïtief. We pakten niet gelijk de auto naar Parijs, maar het scheelde weinig. Eerst werd het Mechelen, nauwelijks later reden we in twaalf uur tijd naar Lodz in Polen. Kinga wilde
8 -8 begin avond. Na een compleet oneerlijke strijd tegen een Kanker Tsunami verlaat mijn geweldige vrouw Mary toch plotseling dit Aardse Speelveld. Meer dan ooit realiseren onze dochters Nicole, Joyce en ik ons: ‘Je bepaalt hier niet het speelveld, wel hoe je het spel speelt’. Mary speelde het spel wonderbaarlijk mooi, gevarieerd, committed en goed. Toch had en kreeg
Dit jaar was het weer hard werken geblazen. Met mooie Food Inspiration producties als resultaat, erkenning van professionals en spannende uitdagingen in het verschiet voor 2013. Heel fijn. Toch voel ik dat de spanningsboog al lange tijd strakgespannen staat. Met als gevolg dat het dit jaar lang duurt om de batterij weer helemaal op te laden. Even bezinnen dus. Jaja,
Het jaarlijkse terugkijken is weer begonnen, stiekem open ik de mijnmoment’en van 2010 en 2011 en lees terug wat ik toen geschreven heb. Bij 2010 las ik terug dat ik genomineerd was voor een photo award bij een van de grootste muziek tijdschriften van de wereld. In September kreeg ik een mailtje van een festival, ik was voorgesteld bij hetzelfde
Eigenlijk goed beschouwd was 2012 een “gewoon” jaar, voor zover dat natuurlijk kan. Zo’n jaar dat voortkabbelt en plots is het eind december. Zo’n jaar waarin je je afvraagt waar zijn al die dagen gebleven? Trouwens, een jaar is voor mij geen jaar. We hebben in het onderwijs eigenlijk 2 jaren in 1. Die van vakantie naar vakantie, ofwel het
Turbulent is een understatement voor dit jaar. Mijn mooiste moment van 2012 is de geboorte van mijn dochter Anne, thuis geboren. Tegen elke verwachting (vooral die van mezelf) in na mijn vorige moeizame bevalling. Maar daar lag ze, 50 cm groot, in mijn armen te huilen. Op ons eigen bed, in onze eigen slaapkamer. Zo mooi. En toen, amper 2
Het is moeilijk om voor 2012 een moment uit te kiezen als ‘moment van 2012’, want 2012 was een aaneenschakeling van speciale momenten. Het is daarom ook prettig dat ik van Henk-Jan er deze keer twee mag benoemen. Maar dan nog, hoe maak je een keuze voor een moment? Is het winnen van een award belangrijker dan gekozen worden om
Het was een openbaring, geen goddelijke, maar vanuit mezelf. Zo eentje waar ineens de zon op je gezicht schijnt, je kriebels in je buik krijgt en denkt “dit is het, beter wordt het niet. Zo moet het zijn”. Ik was onderweg naar de gaypride. Na al die jaren aan de kant nu eens op de boot om te dansen. Het
Mijn moment… Je hebt het wel eens gehoord: “het is alsof de tijd stil stond.” Zo’n moment dat een dikke vette stip creëert op je levenslijn. Een markering die aangeeft dat het erna helemaal anders is dan ervoor. Een datum die je zonder er moeite voor te hoeven doen, nooit meer vergeet. Hij staat in je geheugen gegrift. Ik lag
