Ik slaap nog diep wanneer ik me bewust word van een vreemd geluid. Ik lag te dromen over saxofoonsolo’s, maar daar heeft dit geluid niets mee te maken. Het is alsof er een rijdende trein tot stilstand is gekomen. Langzaam dringt het tot me door. De muziek in mijn hoofd verstomt en ik raap mijn hersens bij elkaar. Die rijdende

De zon die door het open raam naar binnen schijnt, vogels fluiten vrolijk hun lied en ik zit aan mijn bureau. In een zojuist opgeruimd kantoor, aan een bijna leeg bureau. Voor mij is zo’n radicale opruimactie van het kantoor een signaal dat er weer verandering gaande is. Dat er ergens naar toe gewerkt wordt, alleen weet ik als ik

‘En dan word je opeens blij van 4 mei…’ Mijn dochter Mirte (bijna 2 jaar) maakt van alle momenten en indrukken natuurlijk per definitie bijzaken. Toetreden tot de Raad van Commissarissen van mijn grote liefde De Graafschap en daar #mijnmoment over schrijven…nee, te voor de hand liggend. Ook de boodschap dat er een tweede Mirte aan komt…ik vind het te

In de zomer van 2012 hoorde ik Ronnie Overgoor op BNR praten over zijn nieuwe online tv-kanaal, 7 Ditches. Die naam – zeven sloten letterlijk vertaald in het Engels – bleef hangen. Eerst was ik lichtelijk gefrustreerd: als hoofdredacteur van Belegger.nl heb ik namelijk in 2007 al een online tv-kanaal opgezet, waar ik van alles voor presenteerde. En eerder was

27 oktober 2013. Vanuit een lichte slaap ontwaak ik. Het is iets over zeven. Ik heb de nacht doorgebracht in een stoel, zoals ik dat de laatste weken vaker heb gedaan in de nacht van zaterdag tot zondag. Het is anders dan die keren daarvoor. Je voelt het, ondanks het gebroken gevoel van een nagenoeg slapeloze nacht. Met mijn moeder

Ik zit achter mijn laptop uitkijkend over de sneeuw…een prachtige witte kerst. We zitten met onze liefste vrienden in een mooi oud verbouwd hotel in het kleine Pyreneese dorpje Aulus-les-Bains. Sommigen van ons hebben hier een huisje of appartement gekocht, wij horen bij de huurders. Eerder dit jaar sprak ik Henk-Jan en gaf ik aan dat ik heel graag toe

En toen was het jaar alweer bijna voorbij en zit ik thuis met mijn laptop en een biertje na te denken over mijn moment van 2013… Er zijn eigenlijk genoeg dingen gebeurd die mijn moment zouden kunnen zijn, zowel in mijn privé- als fotografieleven. Het begin van 055photowalks en www.photowalksinkaart.nl zijn mooi om op terug te kijken, maar deze zijn

Op een zonnige herfstdag samen met mijn zus in een rode eend toeren door de Achterhoek, het landschap van onze jeugd, was mijn moment van 2013. Die ’tour de nostalgie’ was het verjaardagskado voor mijn zus, die 50 werd. Het werd een dag die ons allebei bij zal blijven. Het begon al bij het wegrijden, mij lukte het niet om

Voor mij was 2013 een mooi jaar. Privé ging alles behoorlijk op rolletjes. En dit jaar kwam er “zakelijk”ook nog een ongelofelijk fijne waardering voor al het werk dat ik in mijn blog gestoken heb de laatste 7 jaar. In de vorm van een vakprijs die ik ermee won. Maar hoewel dat zeker memorabel was moest ik me nu eenmaal

“Ik heb last van een milde depressie. Ik wil naar God. Ik wil dood.” Dinsdag 28 mei. ’s Ochtends 8:46 AM. Overpeinzing tijdens busrit. Mijn moment van 2013. Nee. Geen zorgen. Dé doodswens heb ik niet. Klaar met leven. Dát wel. Ik ben bereid te sterven. De dood in de ogen te kijken. Omdat het goed is. Omdat het fijn