Tjapko de Heus

Als kind kon ik mezelf al helemaal verliezen in muziek. Mijn ouders konden aan de klanken die uit mijn slaapkamer kwamen horen in welke stemming ik was. Blij, enthousiast, boos, verdrietig, verliefd. Ik was een gesloten jongen, maar de muziek die ik luisterde of speelde maakte veel duidelijk.Ik kon uren in mijn kamer doorbrengen en de vijf akkoorden die ik

Tjapko de Heus Lees verder

Diana de Groot

Wat er aan vooraf ging? Twee verbroken relaties, waarvan één met de vader van mijn kinderen. Gevolg? Scheiding, co-ouderschap, onzekerheden en knokken. Niet alleen financieel, dan wel emotioneel. Twijfelen aan mezelf, niet als persoon, maar wel als eventuele ‘partner van’. Aan mij niet besteed dat ‘samen’. Liever alleen dan een volgende keer opnieuw confrontatie met de desillusie. En mijn omgeving.

Diana de Groot Lees verder

Guido Crolla

Op het eerste moment denk ik, dit is niet mijn moment om voor www.mijnmoment.nl mijn moment van 2013 te beschrijven. De start is namelijk niet zo lekker. En dan heb ik het niet eens over die eerste zin die je hebt gelezen. Met zo’n opening kan ik zelf wel leven en lezers die daar al afhaakten, weten niet wat ze

Guido Crolla Lees verder

Jitske Kramer

Beste  Lieve 2013, Ik zal nog vaak aan je denken. Wat een jaar van uitersten was jij! We kennen het cliché ‘zonder zuur geen zoet’. En van jou, 2013, heb ik  geleerd dat clichés niet voor niets clichés zijn.   Over de zure momenten moeten we onder het genot van een goed glas wijn nog maar eens rustig napraten. Komt

Jitske Kramer Lees verder

Jarno Duursma

Mijn moment van 2013 vindt plaats in de vroege ochtend van 13 september 2013. Maar ik wil graag beginnen in januari 2013. Ik praat (via Skype) met Elja van Frankwatching over het schrijven van een boek. Ik loop al langer rond met het idee, maar door de drukte is het er nooit van gekomen. Na dat bewuste Skype gesprek hak

Jarno Duursma Lees verder

Silvia Verhoosel

Geen glorieuze viering. Geen treurig drama. Geen zakelijk succes. Slechts een kleine persoonlijke overwinning. Toen ik na 33.14 minuten over de finish kwam van het op één na kortste onderdeel van de Marathon Eindhoven, liet ik meer achter me dan vijf kilometer. Voor menig geoefende hardloper is deze afstand waarschijnlijk een lachertje. Voor mij was het een fysieke en mentale

Silvia Verhoosel Lees verder

Hendrik-Jan de Wit

Ze pakt het cadeautje uit. Het is onze laatste afspraak. Ze heeft een andere baan gekregen en ik wil haar een kleine attentie geven. Een gebaar om te laten zien welke bijzondere weg ik in een jaar heb afgelegd. Een weg die ook voor haar bijzonder is geweest. Ze kijkt gespannen naar mij terwijl ze aan het papier friemelt. ‘Ik

Hendrik-Jan de Wit Lees verder

Vera Camilla

26 augustus is een dag die ik niet snel vergeet. Die dag gebeurde het. Ik tekende een huurcontract voor een prachtige woning in Amsterdam. Uit huis gaan stond helemaal niet op de planning. Niet al te lang daarvoor was ik er zelfs nog heel stellig in dat ik voorlopig veilig in Arnhem bleef. Maar toen ik de woning van vrienden

Vera Camilla Lees verder

Peter Pellenaars

In mijn jeugd heb ik aan voetbal gedaan. Echt goed was ik niet. Ik deed maar wat. Op een dag kregen we een nieuwe trainer. Die kwam met een schoolbord aanzetten, tekende onze posities op het veld en gaf mij een rol: linksback. Vanaf dat moment wist ik wat mij te doen stond. Helaas werd ik er geen betere voetballer

Peter Pellenaars Lees verder

Roos van Vugt

Nog een tweede cappuccino dan maar. Om even tot 10 te tellen, om niet gelijk in de verdediging te schieten. Want ik heb helemaal geen zin om mezelf te verantwoorden en al zeker niet naar een ander. Ik ken hem notabene pas net. Toch komen zijn vragen over mijn carrière hard binnen. Waarom ik geen boek schrijf. Waarom ik geen

Roos van Vugt Lees verder

Scroll naar boven