7 Februari 2014: een belangrijke dag… Op die dag kreeg ik namelijk de sleutel van mijn nieuwe huis. Vanaf het moment dat ik de woning binnenstapte, voelde deze jaren ’30-woning als ‘mijn huis’. Meteen was ik verliefd op de glas in lood-deuren, het interieur en de gezellig hoekjes. Het leek wel alsof het was voorbestemd. Maar die sleutel was voor

De “Fake Selfie” Toen Henk-Jan mij opnieuw benaderde voor ‘Mijn Moment’ was ik natuurlijk zeer vereerd. En toch heb ik een tijdlang gedacht dat ik dit jaar misschien maar niet mee moest doen. Ik moest heel erg nadenken over ‘mijn moment’ van 2014. Het was teveel en te weinig tegelijk. Moest ik gaan schrijven over mijn opnieuw succesvolle blog jaar?

“Papa, gaan we stoeien?” In de eerste seconden van dit jaar wensten we elkaar een gelukkig 2014. Dat werd het niet per se. En toch ook weer wel. Soms moet je concluderen dat het niet werkt en ook niet meer gaat werken. Dat moesten wij dit afgelopen jaar. Met alle gevolgen van dien: het huis uit, mediation. Omdat je elkaar

Enkele jaren geleden had ik al afscheid genomen van Experience Expo. De naam van mijn bedrijf sinds 1992. Omdat ik na een dodelijk ongeval van mijn maatje Richard niet meer voldoende motivatie kon opbrengen en iets heel anders ging doen. Ik bleef wel in de branche maar stopte, wat later bleek tijdelijk, met mijn bedrijf. In 2011, na een mislukt

2014 was het meest onhandige jaar om iets nieuws te starten. Toch is dat wat ik heb gedaan – en ik ben er trots op. 2014 is het jaar waarin ik voor het eerst in zes jaar weer een boekheb uitgebracht. Het plan lag er al een tijdje: ik wilde naast alle technologiedingen nog iets anders doen, iets waar ik

“Meisje van de Slijterij”. Ik slik even. Het is raar als iemand anders zo een telefoon opneemt. Er schieten flarden van de afgelopen 11 jaar door mijn hoofd. Hoe ik eerst niet begrepen werd. Hoe er in de branche lacherig gedaan werd over die slijter die stukjes op internet postte met de naam Meisje van de Slijterij. Hoe ergens in

Op 14 december zoek ik mijn broer Tim op in mijn telefoon om te vragen wat hij voor zijn verjaardag wil. Ik zie een andere Tim verschijnen: ‘Op vakantie – geen iphone mee – geen whatsapp dus !’ 151 dagen en 11 uur geleden schreef Tim dit, voor hij naar Bali vertrok om een maand lang te genieten van een

Het regent geluk. Ik sta op hoge tijgerpumps in een fotostudio met in mijn rechterhand een roze parapluutje en in mijn linkerhand een blauw, dik boek. Het is het boek ‘Een Cursus in wonderen’. Een boek waar menig persoon zijn tanden op heeft stukgebeten. Ik ook. Wat een moeilijk boek! Het stond jaren ongelezen in mijn boekenkast te verstoffen. Ik

In 2012 ben ik een traject in gegaan van geen bevrediging halen uit mijn werk, bewust bezig gaan met wat ik dan wel wil, naar mijzelf omscholen tot wat ik nu ben geworden als werkend mens. Ik ben sinds maandag 14 april Front-end ontwikkelaar bij Zorgweb. Het is mij gelukt. Het waren spannende tijden voor mij en mijn gezin (of

Zondag 2 november 2014 was mijn moment van het jaar. Een dag die voor mij voor enige bezinning zorgde. Waarom? Omdat ik die dag 40 werd. Nu ben ik doorgaans niet iemand die veel terug of vooruit kijkt; liever neem ik het leven zoals het komt, tot op heden tot grote tevredenheid. Maar 40 worden lag blijkbaar toch even anders…