Het is een mooie dag, de zon schijnt tussen de hoge bomen. Ik sta in Sonsbeekpark, in het veld bij de Witte Villa, en kijk uit over Arnhem. In m’n hand heb een zwarte leren lijn. Aan de andere kant van die lijn zit Goliath, ons Jack Russel-hondje die zijn naam eer aan doet. Tot zover niks bijzonders. Wat wel […]
Dit had een fantastisch ondernemersverhaal kunnen zijn over groei, plat organiseren en het werken met geweldige collega’s. Dat verhaal kent buitengewone momenten en een hoogtepunt in Spanje (video). Maar dat verhaal is niet mijn moment van 2014. Mijn moment concentreert zich op een Frankrijk-zomervakantie-vrijdag. En vrijdag klinkt als een normale dag, maar dat was het niet. Dit was een heel
September 1986Er komt een nieuw meisje op m’n lokale volleybalclub spelen. Ik was onder de indruk maar in die tijd helaas nog te jong om ‘normaal’ tegen haar te praten ☺ . Een paar jaar zaten we op dezelfde club, en ‘kenden’ we elkaar niet echt. Onze levens gingen een eigen kant op. September 2000Ik fietste op de gracht in
Edwin van de Bospoort Lees verder
Ze heeft rijles mijn dochter… een baantje, zit op het VWO en weet precies wat ze wil. Ze wil zo snel mogelijk het uit huis, haar eigen plek, het zelf regelen. Ze heeft het altijd druk, traint met haar Basketball team, coached een team met kleintjes en past tussendoor ook nog op. Ze wil goede cijfers halen en haar CV
Vorig jaar had ik een vliegende start van mijn carrière als zelfstandig presentatrice. Dat ik als opvolger van Eva Jinek het programma WNL Op Zondag mocht presenteren, was fantastisch en mijn moment van 2013. Dit jaar werd ik in de zomer bedankt voor mijn diensten daar. En vervolgens gevraagd om het wekelijkse nieuwsprogramma WNL Op Zaterdag op NPO Radio 1
In August, there had been yet another killing of an unarmed young man named Michael Brown in a small town called Ferguson, Missouri. I have been familiar with the issues of police brutality in the United States for decades though I understand that most people aren’t familiar with this problem. At that time, the shooting was not yet on the
Ieder jaar rond november/december kijk ik bewust terug naar de voorgaande maanden. In mijn hoofd alles nog eens meemaken. De reizen, de ontmoetingen, de kansen, de dromen. En de minder leuke momenten nog eens de revue laten passeren. Op basis van die reflectie probeer ik een conclusie voor mijzelf te trekken, wat kan ik beter anders doen, wat heb ik
De avond ervoor fantaseer ik erover. Ik stel me voor hoe een joviale-maar-zakelijke man in pak mijn hand schudt. Hoe hij koffie voor me inschenkt en enthousiast knikt als ik hem vertel over mijn plannen. Hoe ik met een zwierige beweging mijn handtekening zet en met een stralende glimlach het pand verlaat. In werkelijkheid moet ik die ochtend in februari
7 Februari 2014: een belangrijke dag… Op die dag kreeg ik namelijk de sleutel van mijn nieuwe huis. Vanaf het moment dat ik de woning binnenstapte, voelde deze jaren ’30-woning als ‘mijn huis’. Meteen was ik verliefd op de glas in lood-deuren, het interieur en de gezellig hoekjes. Het leek wel alsof het was voorbestemd. Maar die sleutel was voor
De “Fake Selfie” Toen Henk-Jan mij opnieuw benaderde voor ‘Mijn Moment’ was ik natuurlijk zeer vereerd. En toch heb ik een tijdlang gedacht dat ik dit jaar misschien maar niet mee moest doen. Ik moest heel erg nadenken over ‘mijn moment’ van 2014. Het was teveel en te weinig tegelijk. Moest ik gaan schrijven over mijn opnieuw succesvolle blog jaar?
