Luister naar je gevoel, doe waarvan je gelukkig wordt en vind jezelf Het mooiste compliment kreeg ik kortgeleden. Tijdens kerst, afkomstig uit het grote hart van mijn kleine moeder. ‘Lieverd wat ben ik blij dat je er weer bent,’ zei ze. ‘Het straalt van je af; ik zie dat je eindelijk weer gelukkig bent.’ Dat het uit haar mond kwam
De appel valt niet ver van de boom. Mijn dochter Pip houdt evenveel van muziek als ikzelf, op haar blog vertelt ze erover. Net als zij begon ik als tiener muziek te maken. De passie en zelfs de liedjes zijn nu niet heel anders dan toen. Maar verder is er veel veranderd… Muziek ontdekken Ik Via bladen kwam ik erachter
De even jaren, daar doen we het voor in de sport. 2012: EK èn Olympische Spelen. Een even briljant als bizar jaar: 4x naar Londen, 3x NYC, 3x Parijs, Istanboel, Kiev/Charkov, Stockholm, St. Marcellin, Palma de Mallorca, Keulen, Brussel. En dat is alleen nog maar wat buiten Nederland gebeurde, want ik kom altijd met plezier terug in Rotterdam. Mijn twee
En daar gingen we weer. Op weg naar de plek waar het de vorige keer zo gruwelijk mis ging. Josine en ik stapten in de auto. Op weg naar de plek des onheils. Maar ik voelde dat het deze keer goed zat. Vanaf het begin. We werden ontvangen door dezelfde mevrouw als de vorige keer. Zij stond toen in juni
Datum: 16 januari 2012. Locatie: Le Méridien, The Marina, Dubai. Moment: moment van bezinning. Gevoel: priceless. Aanleiding: dertigste verjaardag. Op persoonlijk vlak gaat 2012 voor mij de boeken in als het jaar waarin ik 30 werd. Der-tig. De big 3.0. De leeftijd waarvan vooral anderen vinden dat die gepaard gaat met keuzestress, onrust en zingevingsvragen. Juist vanwege de beladenheid van
Privémoment van het jaar is ongetwijfeld “De Sprong’ Sinds enkele jaren gaan we in de zomer steeds naar de Ardêche, om te genieten. De steeds groter wordende jongens willen de laatste tijd van grote hoogten naar beneden springen. Lokatie: Pont du Diable, het woord zegt het al! Leuk voor hen, maar niet voor de ouders. “Kom papa, jij moet ook
Mijn Moment 2012 Vorig jaar net voor de kerst kreeg ik een idee. #Plan2012. Onze winkel had op de oude lokatie na bijna 20 jaar geen toekomst meer, er was een cascopand op een A-lokatie in Sluis waar we die toekomst wel zagen. Maar waar haal je het geld voor een verbouwing en een verhuizing in crisistijd waarin banken hun
Al dagen speelt het door mijn gedachten. Wat was 2012 voor jaar? En wat was dan mijn moment? De flarden flitsen voorbij en eigenlijk kan ik maar weinig echt pakken als hét moment. Het ging snel, heel snel. Samenwerkingen met partners, nieuwe werkplekken, vriendschappen, liefde, herdenken. Nu denk ik; misschien is het ook wel goed zo. Een “gap year” zonder
Ik ben nogal introvert. Hopla, dat is eruit. In 2012 klinkt het bijna als een ‘coming out’. Want de wereld van nu wordt geregeerd door de extroverten. Ze zijn altijd zo gezellig, hebben het hoogste woord, zijn continu druk in gesprek, feestje hier, feestje daar. Maar daar was ineens in maart die fantastische TED-talk van Susan Cain: The power of
“Mijn moment” gaat dit jaar over het boek dat ik kocht toen ik in oktober in Amerika was, in de Barnes & Nobles. Het heette “I thought it was just me”, geschreven door wetenschapper/onderzoeker Brené Brown. Toen ik het ging lezen, wist ik meteen dat dit zo’n soort boek was dat mijn leven ging veranderen. Amerikaanse boeken hebben vaker impact
