Eigenlijk goed beschouwd was 2012 een “gewoon” jaar, voor zover dat natuurlijk kan. Zo’n jaar dat voortkabbelt en plots is het eind december. Zo’n jaar waarin je je afvraagt waar zijn al die dagen gebleven? Trouwens, een jaar is voor mij geen jaar. We hebben in het onderwijs eigenlijk 2 jaren in 1. Die van vakantie naar vakantie, ofwel het

Turbulent is een understatement voor dit jaar. Mijn mooiste moment van 2012 is de geboorte van mijn dochter Anne, thuis geboren. Tegen elke verwachting (vooral die van mezelf) in na mijn vorige moeizame bevalling. Maar daar lag ze, 50 cm groot, in mijn armen te huilen. Op ons eigen bed, in onze eigen slaapkamer. Zo mooi. En toen, amper 2

Het is moeilijk om voor 2012 een moment uit te kiezen als ‘moment van 2012’, want 2012 was een aaneenschakeling van speciale momenten. Het is daarom ook prettig dat ik van Henk-Jan er deze keer twee mag benoemen. Maar dan nog, hoe maak je een keuze voor een moment? Is het winnen van een award belangrijker dan gekozen worden om

Het was een openbaring, geen goddelijke, maar vanuit mezelf. Zo eentje waar ineens de zon op je gezicht schijnt, je kriebels in je buik krijgt en denkt “dit is het, beter wordt het niet. Zo moet het zijn”. Ik was onderweg naar de gaypride. Na al die jaren aan de kant nu eens op de boot om te dansen. Het

Mijn moment… Je hebt het wel eens gehoord: “het is alsof de tijd stil stond.” Zo’n moment dat een dikke vette stip creëert op je levenslijn. Een markering die aangeeft dat het erna helemaal anders is dan ervoor. Een datum die je zonder er moeite voor te hoeven doen, nooit meer vergeet. Hij staat in je geheugen gegrift. Ik lag

Ik heb nooit kinderen gewild. Ik combineerde jarenlang bindingsangst met sensatielust. De date-koning van Eindhoven. Geen plaats voor rare baby-strapatsen. Als ik op bezoek bij vrienden hun gehannes met kinderen zag was ik altijd weer heel blij dat ik alleen naar huis kon. De definitieve binding en de verantwoording wakkerden diepe angstbeelden aan. Kinderen zijn hinderen. Totdat ik Wendy tegenkwam

Vervelende complimentjes In januari ging ik een lang weekend naar het Boost Your Business weekend in De Berghut in Oostenrijk. Op mijn 22e (nu 24) heb ik samen met mijn lief Vrouw&Passie Magazine opgezet; zonder budget of ervaring en ik merkte dat het tijd was om ‘mijn business te boosten’. Tijdens het weekend kreeg ik continue complimenten van de lieve

Enorm genieten op kleine schaal. Ik word oud geloof ik. Steeds vaker laat ik dingen aan me voorbij gaan. Ik kan en wil niet meer overal bij zijn. Ik begin hardgrondig voorstander te worden van wel afgewogen saaiheid. Ik denk maar zo: “Iemand die last heeft van saaiheid kijkt gewoon niet goed genoeg naar de mooie kleine dingen die aan

Geen nieuwe kinderen in 2012! Dat was op zich al een hoogtepunt om dat te bereiken; het huis in Noord aan ’t IJ naast Eye barst namelijk al uit zijn voegen. Otis (bijna 2) groeit niet als kool, maar als Superman op Krypton. Balou  is haar tijd ver vooruit en houdt met haar bijna 3 jaar al halve One Woman

Mijn moment 2012 Mijn laatste echte stuk dat ik schreef dat online te lezen was, was mijn moment van 2011. Dit moment schrijf ik wederom aan een keukentafel in Zaandam, in een ander huis, in een andere keuken. Begin december verhuisde ik wederom.  Enerzijds met heel veel pijn & verdriet in mijn hart. Dit was tenslotte niet zoals we het