Ai, dat doet pijn… Je weet het. Al vanaf dat ze geboren worden. Al vanaf dat je voor de laatste keer op het kleuterplein stond. Of bij de eindmusical van groep 8. Je weet het natuurlijk al lang. Dat er een keer een eind komt aan ‘onder je vleugels’ en ‘in jouw nest’. Aan ‘veel succes vandaag met je proefwerk’ […]
Eindelijk een weg De vrijdag voor Pinksteren. Immense asfalteermachines rijden tot op onze oprit. De damp slaat van het warme teer als de zware wals eroverheen komt. Eindelijk, we hebben een verharde weg! ’s Avonds mogen we over het nieuwe wegdek rijden. Ik pak meteen mijn fiets. De telefoon in de aanslag rijd ik rondje na rondje. O, wat is
Hendrik-Jan de Wit Lees verder
Momenten. Ze waren er in overvloed dit jaar. Maar ik deel ze niet. Momenten van wanhoop, verdriet, de lichtpuntjes en een goede afloop. Maar ik deel ze niet. Tegenslagen en successen, ze wisselden elkaar niet af maar streden langs en met elkaar om een pole position. Maandenlang en ondanks dat de horeca als een soort van plaats delict voor de
Jaren ’80. Frankrijk. Een dorpsplein. Tussen de gevlekte stammen van de platanen hangen snoeren met peertjes een feeststemming te verspreiden. Met wiebelige picknicktafels en lelijke maar comfortabele witte plastic stoelen zijn de straten tot terras gebombardeerd. Diepe groeven en rode appelwangen steken parmantig boven de accordeon die alle liedjes op een wals laat lijken. We zijn ontspannen, vrolijk, gloeien van
En wie is dat? Wie is dat. Dat ben ik! hoor ik Anne-Marij zeggen. Oh? Ik heb deze zinnen al vaak horen langskomen, de woorden zijn overduidelijk nog niet tot me doorgedrongen, ik houd de audiolevels netjes op -12dB, en zie dat het met het dynamisch bereik van de filmbeelden ook wel goed zit. Ik vind het best spannend om
Al weken was het spannend: zou de conferentie doorgaan? Het rommelde al een tijdje door Corona, maar dat leek nog niet echt desastreus te zijn voor de westerse wereld. En vanuit de organisatie van SXSW kwam steeds de boodschap: niets aan de hand. Zelfs de burgemeester van Austin sprak herhaaldelijk dezelfde geruststellende woorden: SXSW zou gewoon doorgaan. Voor de derde
27 juli 2020 Foroglio Zoals ik vermoed voor velen was 2020 ook bij mij een vreemd jaar. Het door Corona toch al rare voorjaar kreeg voor mij nog wat, laten we zeggen, bijzondere accenten. Ik had al een behoorlijke periode flink last van mijn rug en in een poging om wat van de extra vrije coronatijd te gaan maken had
Bijzonder wat er nu gebeurt. Ik besef mij ineens op dit moment wat een fijn bijzonder moment is het NÚ! Mijn moment is dan ook nu… niet gister, niet morgen, maar nu. Elke dag weer. Mijn moment is nú terug te blikken op dit bizarre jaar. Ik voel mij nu op dit moment dankbaar dat ik gelukkig gezond ben en
Dit jaar is mijn meest karakteristieke, aangrijpendste en mooiste moment van het afgelopen jaar, het meest rustgevende moment dat ik inmiddels kan verzinnen. Het is een vrijwel dagelijks moment, dat spontaan is ontstaan en waar ik elke keer weer blij van word. Het is het moment dat mij telkens weer door de vele slapeloze, bange nachten hielp. Benieuwd geworden wat
Voor mijn moment Van 2020 moeten we even terug naar midden jaren 90 toen mijn broer tussen de spullen van zijn buren – die voor de stort klaar stonden – een schilderij vond. Doen jullie dit naar de stort? Vroeg hij in opperste verbazing. En dag later hing het meest sombere schilderij wat ik ooit had gezien boven zijn schouw. Een
