Voetbal was heel veel jaren niet mijn ding. Studio Sport keken we nooit naar. Wanneer het Nederlands elftal speelde keek ik niet eens. Dan gaat je zoon op voetbal en groei je mee als leider en later als grensrechter. Later gaat mijn dochter ook voetballen. Vier jaar geleden besloot ik om scheidsrechter en assistentscheidsrechter te worden voor de KNVB. Zo […]
Begin 2017 ging een lang gekoesterde wens in vervulling: een maand lang naar Nieuw-Zeeland met mijn lief. We vertrokken op de dag dat we precies 8 jaar bij elkaar waren. In allerlei opzichten was 2016 een bewogen jaar geweest en deze reis was iets waar we ons allebei ontzettend op verheugden. We hadden tips van vrienden en familie verzameld en
Maarten den Braber Lees verder
De grootste tegenslagen eigenlijk je mooiste groei momenten. Daar sta ik dan, in de keuken, doe nog helemaal niet maar heb wel een hartslag van 180. Het is 17 augustus, ben net 1 dag in Gracia, Barcelona met mijn vrouw en zoon. Eindelijk vakantie, rust en ontspanning, waar we alle drie hard aan toe zijn. De onrustige en onzekere ontwikkelingen
Blij. Trots. Opgelucht. Het is weer gelukt! Het is iets in het gezicht van de mensen waar ik het aan zie. Begeisterung zouden ze in het Duits zeggen. Een mooie vertaling is er eigenlijk niet. Geestdrift? Enthousiasme? Bevlogenheid? Iets in het midden daarvan. Het gevoel dat je hebt als je geïnspireerd bent en in mogelijkheden en kansen gaat denken. Voor
De aanloop naar mijn moment startte eigenlijk al een aantal jaren geleden. Met honderden creatieve lampjes in mijn hoofd zat ik klem. Lange tijd gevangen in het keurslijf van een organisatie. Enerzijds dankbaar voor het salaris wat elke maand op mijn rekening gestort werd en aan de andere kant doodongelukkig omdat deze ‘jas’ me al zolang niet meer paste. Ik
Het lijkt wel een scene uit een film. Ik moet mezelf even knijpen of dit wel echt is….maar het is echt. Het is eind november. Glibberend op de natte ondergrond gaan we maar langzaam vooruit. We trotseren steile berghellingen in tropische temperaturen. Tot de enkels in de modder, een weg banend door het dicht begroeide oerwoud. Gelukkig hebben we tuinhandschoenen
18 werd ze dit jaar. Haar moment! Mijn moment, ik ben moeder van een volwassen dochter. Trots!! De kinderen uit “haar jaar” zwermen uit hoor ik via hun moeders. Avondjes stappen, drinken, verkering, op kamers, op vakantie met vrienden. Succesvol, volwassen, op ‘eigen benen. Zo ook haar 1 jaar jongere zus, die zette ik op het vliegtuig naar China. Spannend.
Als het even kan vermijd ik auto rijden. Ik hou er niet van en ben er niet goed in. Na een uur rijden ben ik klaar, lange ritjes probeer ik altijd te vermijden. Ik woon op loopafstand van de stad en de benenwagen is mijn favoriete vervoerstransportmiddel. Mijn lief is voorstander van de fiets en het openbaar vervoer. Kortom lange
We lopen door een stad die we niet kennen. De mensen spreken een taal die we niet verstaan. Facebook is geblokkeerd, dus weten we niet wat jij nu leuk vindt. De tijd staat even stil en wij ook. Vrij zijn. Wie wil dat nou niet? Wij voelden ons vrij op onze reis door Iran. Dat klinkt misschien wat paradoxaal, want
LUNA en SENNA Verleiding Ik liep naar de keuken voor een bakkie koffie en was bezig met een video te monteren. Daar lag ze. Onze trouwe 10-jarige schoonheid. Zoals altijd lag ze onder de keukentafel met haar rug tegen de verwarming. Zo stil. Zo rustig. Liefdevol keek ze me aan. Zoals altijd. Ik glimlachte naar haar. Lief zoals ze
