momenten

Mijn moeder zegt altijd dat ik een gelukskindje ben. Ik won vroeger alle spelletjes, waardoor mijn zus niet meer met me wilde spelen. Dreigde ik ondanks mijn geluk toch te verliezen, dan kon ik ook supergoed vals spelen. In het casino waar ik tijdens in mijn studententijd heen ging won ik ook altijd. Geen grote dingen hoor, ik deed alleen automaten en paardenraces en

Mijn moment van het jaar zijn die geweldige gerechten die de Nederlandse topkoks vol passie dagelijkse op tafel zetten. Als co-founder van ChefsFriends.nl ben ik dagelijks in contact met de heren en dames topchefs en schuif regelmatig aan voor een lunch of diner. Ik heb dan ook gekozen voor een jaarmenu als mijn moment. Het jaarmenu bestaat uit de beste,

  Twee jaar geleden was ik voor het laatst in Firenze, mijn favoriete stad in Europa. Het heerlijke eten, de charmante straatjes, het Renaissance-gevoel om iedere hoek. Elke twee jaar moet ik het weer even opsnuiven. Firenze is de stad waar ik me helemaal kan ontspannen en me laat inspireren. Wist je dat er zelfs een psychische aandoening is ontstaan

Het moment dat ik er kan zijn voor een ander. Voor de kleine en grote dingen des levens. Een spijker inslaan, een knuffel, je helpen je dromen te verwezenlijken en alles er tussen in. Van mens tot mens. Ik ben er voor jou en ieder die mij dierbaar is. Deel mijn liefde, verwondering, berusting, magie, schoonheid en geluk in een

Al vanaf de kleuterschool was school nooit écht leuk. Vanaf groep drie dachten wij zou het vast anders gaan, leuker worden, hij is tenslotte van januari en toe aan wat nieuws. Het tegendeel bleek waar. Want al snel rekende hij op groep vier niveau, en bleef taal steken. Heel erg steken. Met het antwoord ‘dyslexie’ was het voor ons nog

 “Wat een goed idee, wat een geweldig intiatief– mogen wij meedoen?!” MijnMoment2016 startte fanatastisch – hoe kon het anders met dit soort enthousiasme? Het begon zo: ik werkte als interim online manager bij DLL in Eindhoven. En het verbaasde mij: hier wordt de Nederlandse economie van de komende decennia gemaakt: HighTech, Innovatie, Chips, Internet of Things, Big Data, Robotics, Autonomous

Haar bed wordt door de lange gang gereden. De gang is net niet breed genoeg dat ik ernaast kan lopen. Ik loop daarom vaak voor het bed. Zo naast de mensen in de blauwe kleding. Ik onthoud steeds niet wat ze doen, behalve dat ik weet dat zij straks de hele tijd bij haar zijn. Als we in de kamer

Dinsdagmiddag 11 oktober. Het is rustig op de snelweg richting Dublin. Voor het eerst sinds jaren logeer ik in een airbnb en niet bij mijn vrienden. Hun huis zit tjokvol ingevlogen kinderen en vrienden. Mijn vriendin belt. Have you landed yet, come on over, the place is packed, please don’t be a stranger, you’re part of the family. Ik wandel

We staken de geasfalteerde weg over naar het zandpad dat verderop verdween tussen de dichte struiken. Links lag de kerk met ernaast het kerkhof. De perfecte plek. Met mijn vriend Bart, die net als ik vader van een van de achtstegroepers was, had ik lijkkisten, enge poppen, grafzerken en wel vijftien angstaanjagende maskers kunnen regelen. Met hem, een moeder en

36,1 kilo weegt ze nog. Haar lijf vecht nog steeds om hier te blijven. Toen ze wist dat ze naast Parkinson ook de diagnose dementie kreeg was voor haar de enig logische oplossing een euthanasieverklaring. En die was er. Maar op de gesloten afdeling waar ze nu al 3 jaar zit is een ‘geen actief leven beëindigen’ beleid, ze kan