Heerlijk weer, om hardop te mogen overdenken wat #mijnmoment van 2013 is geworden. De afgelopen jaren staken er mooie momenten dusdanig met kop en schouders boven uit, dat het niet moeilijk was om te schrijven. En ik schrijf graag over mooie dingen. Dit jaar was een mooi jaar. Ondanks dat we op 30 april plotseling afscheid moesten nemen van onze

Als je Mijn Moment van 2012 gelezen hebt weet je dat ik bij de vorige editie zwanger was. De dag dat ik moeder werd is voor mij heel bijzonder, maar het is niet Mijn Moment van 2013. Het feit dat ik het op kan brengen om Mijn Moment van 2013 op papier te zetten is dat wel. Mijn Moment 2013

2013 was voor mij een goed jaar zonder dieptepunten met een fantastische zomer in Italië waar ik heb gewerkt op een camping. De rest van de tijd heb ik de gasten bediend in een hotel in Arnhem en door het land voor een horecauitzendbureau, zo ook op Koninginnedag 2013 de grote kroningsdag. Ik heb de hele dag gewerkt in de

‘Mijn moment’ vond – dacht ik – plaats direct aan het begin van 2013. In januari nam ik bewust afscheid van de economische crisis, die in 2012 bij mij toch wel stevig had huisgehouden. Dat afscheid beviel me dermate goed, dat ik besloot om in dit jaar nóg meer afscheid te nemen. Afscheid nemen van een aantal van mijn terugkerende

Ik dacht dit jaar af en toe aan mijn moment. Is dit Mijn Moment van 2013? Of komt het nog? Je hoopt op een mooi moment. Betekenisvol. Aan het einde van een jaar wil je een balans opmaken. Ik denk na over wat dit jaar mij bracht, waar ik vorig jaar was en waar nu gekomen. Zo willekeurig als een

Tijdens mijn zwangerschap, 4 jaar geleden, maakte ik kennis met Attachment Parenting (AP, Natuurlijk Ouderschap) en Unconditional Parenting (UP, Onvoorwaardelijk Ouderschap of Responsief Ouderschap). Die kennismaking zorgde ervoor dat mijn visie op de omgang met mensen (en daardoor ook de omgang met babies & kinderen) heel erg veranderde. Sinds de bevalling was de omgang met mijn ouders nogal stroef. Gedeeltelijk

Mijn moment van 2013. Het was vooral een raar jaar dat anders is gelopen dan ik vooraf had gedacht. Al snel in het jaar gestopt met de samenwerking binnen Upstream. Een samenwerking die net een jaar eerder was gestart. Soms is het zo dat, ondanks dat je de mensen erg waardeert, het onvoldoende werkt. Dat 1+1+1 niet leid tot meer

Duizenden woorden, herinneringen ervaringen vlogen door mijn hoofd voordat mijn pen eindelijk het papier raakte. Het moment kwam binnen, het klopte niet meer voorzichtig aan. Natuurlijk wist ik al een poos waar ik over zou schrijven. Maar ja, ik ben ook vrouw, stel je voor dat er nog een “beter” of “mooier” moment voorbij zou komen. Ik wilde het zeker

Maandagavond 25 november 2013. Even voor half negen piept mijn telefoon dat er een smsje is binnengekomen. Enigszins nerveus pak ik mijn telefoon op. Zou het dan echt zo ver zijn? De boodschap van de sms: de gemeenteraad van Lochem heeft unaniem voor jou gekozen als nieuwe burgemeester! Ik doe spontaan een rondedansje door onze woonkamer en knuffel mijn vrouw

2013 was een jaar van de diepte in gaan, in relaties, werk, studie en in mezelf. Het was ook een jaar vol reflectie, op zoek naar momenten uit het verleden, momenten die er mogen zijn en momenten om te laten rusten, te vergeven. Ik voel me zeer tevreden, gezond en gelukkig. Ik heb heerlijk werk, leef met een prachtige levenspartner,